9. Ceza Dairesi 2022/4217 E. , 2024/13 K. ... MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1210 E., 2020/78 K. KATILANLAR : Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... KATILAN MAĞDURELER : ..., ..., ..., ... SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı (Mağdure sayısınca) HÜKÜMLER : Beraat TEMYİZ EDENLER : Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı, katılan Bakanlık vekili, katılan mağdureler vekilleri TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî bozma Katılan Bakanlık vekilinin …
**9. Ceza Dairesi 2022/4217 E. , 2024/13 K.** **"İçtihat Metni"** ... MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1210 E., 2020/78 K. KATILANLAR : Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... KATILAN MAĞDURELER : ..., ..., ..., ... SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı (Mağdure sayısınca) HÜKÜMLER : Beraat TEMYİZ EDENLER : Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı, katılan Bakanlık vekili, katılan mağdureler vekilleri TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî bozma Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yönünden; usulüne uygun tebliğ edilen kararı kanuni süreden sonra temyiz ettiği belirlenmiştir. Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve katılan mağdureler vekillerinin temyiz istemleri yönünden; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.02.2018 tarihli ve 2016/427 Esas, 2018/105 Karar sayılı kararı ile; sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mağdureler ...,...,...'ye yönelik eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 11 yıl 3 ay, aynı suçtan mağdureler... ve ...'e yönelik eylemleri nedeniyle aynı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı 14 yıl 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 15.01.2020 tarihli ve 2018/1210 Esas, 2020/78 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili, mağdureler ... ve ... vekillerinin istinaf başvurularının kabulüyle duruşmalı yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 03.03.2022 tarihli ve 9- 2020/67810 sayılı, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve katılan mağdureler vekillerinin temyiz istemleri yönünden onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Mağdurelerin aşamalardaki tutarlı ifadeleri, katılan anne ve babalar ve okul rehber öğretmenlerinin mağdurelerle olay sonrasında yaptıkları görüşmelere dair beyanları, 22.03.2019 tarihli Gaziantep Üniversitesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Biriminden alınan rapor, sanığın çocukların oturma düzenine ve olaya ilişkin çelişkili beyanları göz önünde bulundurulduğunda cezasında İlk Derece Mahkemesi kararının aksine 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca artırım yapılarak tüm mağdurelere yönelik eylemleri nedeniyle mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Katılan Mağdureler Vekillerinin Temyiz İstemleri Bölge Adliye Mahkemesince varsayımlara dayanılarak hazırlanmış olan bilirkişi raporunun beraat hükmüne esas alındığını, mağdureler ve tanıkların benzer şekilde suç uydurmalarının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, muhalefet şerhinde de belirtildiği üzere mağdurelerin maddi veya manevi bir menfaatlerinin olmadığını bu nedenlerle beyanlarına itibar edilerek kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın öğrencileri olan ve olay tarihlerinde altı yedi yaşları içerisinde bulunan mağdurelere cinsel organını ellettirdiği iddiasıyla çocuğun cinsel istismarı suçundan cezaladırılması için kamu davası açıldığı, sanığın atılı suçlamaları reddettiği, mağdure...'ın annesine anlatımı ve ailelerin birbirleriyle irtibatı ile intikalin gerçekleştiği, İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde mağdurelerin tutarlı beyanları, birbirleri yönünden görgüye dayalı bilgilerinin olduğu, katılan anne ve babalarına beyanları ile örtüşür anlatımlarda bulundukları ve beyanlarının bir kısmının tanık ifadeleri ile desteklendiği, sanık ile mağdureler ve aileleri arasında husumet ya da iftira sebebi bulunmadığı dikkate alınarak sanığın 2015-2016 eğitim öğretim yılından itibaren öğrencileri olan mağdureleri sınıfın arka tarafına doğru götürerek ayakta duran mağdurelerin kollarını arkaya doğru çekmek suretiyle kendi cinsel organına dokundurtma, sıktırma ve cinsel organını elletme şeklinde tüm mağdurelere yönelik gerçekleştirdiği kabul edilen eylemleri nedeniyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan yargılama neticesinde; aldırılan bilirkişi raporuna göre mağdurelerin tarif ettikleri pozisyonda sanığın cinsel organını ellemelerinin mümkün olup olmadığı hususunda şüphe oluştuğu, sanığın derste mağdureleri yerlerinden kaldırarak sınıfın belli bir bölümüne götürüp tüm öğrencilerin arkasına döndüğü takdirde sanığı görme ihtimali bulunduğunu bilmesine rağmen eylemlerini gerçekleştirmesinin hayatın olağan akışına ters olduğu, iddia konusu eylemlere tanıklık eden başkaca öğrenci bulunmadığı dikkate alınarak sanığın atılı suçlardan beraatine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Katılan Bakanlık vekili 12.02.2020 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen karara karşı 28.02.2020 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunulmuş ise de, temyiz dilekçesinin 5271 sayılı Kanun’un 291 inci maddesinde belirlenen on beş günlük süre geçtikten sonra verildiği anlaşıldığından, temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı ve Katılan Mağdureler Vekillerinin Temyiz İstemleri Yönünden 1.Mağdurelerin beyanları, savunma, tanık ifadeleri, bilirkişi raporu, mağdureler sanığın cinsel organını elletme şeklindeki eylemini sınıfın en arka tarafında gerçekleştirdiği yönünde anlatımda bulunmalarına rağmen en arka sırada oturan öğrencilerin eylemler yönünden görgülerinin bulunmaması, Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan beraat hükümlerinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Karar başlığında 04.11.2016 tarihi öncesi olması gereken suç tarihinin 04.11.2016 olarak yazılması, tutukluluk ve göz altı süresine ilişkin bilgilerin yer almaması mahallinde düzeltilebilir maddi hatalar olarak kabul edilmiştir. 3. Onama sebebine uygun olarak Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. V. KARAR A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı ve Katılan Mağdureler Vekillerinin Temyiz İstemleri Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 15.01.2020 tarihli ve 2018/1210 Esas, 2020/78 Karar sayılı kararında bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve katılan mağdureler vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, Başkan vekili ... ve üye ...'ın karşı oyları ve oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2024 tarihinde karar verildi. (Karşı Oy) (Karşı Oy) KARŞI OY Sanık ... hakkında; katılan mağdurlar ..., ..., ... ve ...'a karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması talebiyle Gaziantep Ağır Ceza Mahkemesine açılan dava sonucunda sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiş olup, bu kararın bir kısım katılan mağdurlar vekili, katılan kurum vekili ve sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi tarafından Başkan ...'in karşı oyu ve oy çokluğuyla sanığın beraatine, katılan mağdureler vekilleri, katılan bakanlık vekili ve istinaf savcısının temyizi üzerine Dairemizce yapılan incelemede sanığın beraatine dair Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın onanmasına karar verilmiş olup, atılı eylemler nedeniyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi düşüncesinde olduğumuzdan, sayın çoğunluğun beraat kararının onanması yönündeki görüşüne muhalifiz. Şöyle ki; Sanık, mağdur katılanlar ...,...,... 'ın öğretmenidir. Mağdurlar suç tarihlerinde 6 yaş 10 ay ile 7 yaş 3 aylık yaşlarındadır. Sanığın, mağdurların 1. sınıf ve 2. sınıftayken sınıf içerisinde kendi sırtını duvara dayayarak mağdurları da önüne alıp, ayakta duran mağdurların kollarını arkaya doğru çekerek, kendi cinsel organına dokunmak suretiyle eylemlerde bulunduğu yönünde kamu davası açılmıştır. Mağdurlardan ... 'ın, okula gitmek istememesi üzerine, ailesinin bunun sebebini sorduğunda olayı ailesine anlatması, ailenin okul idaresine başvurması üzerine intikal ettiği, intikal yönteminin doğal olduğu, Mağdurelerin tamamının olayı benzer şekilde anlattıkları, Sanığın, mağdureleri sınıfın arka kısmına götürerek kendi cinsel organını bazen pantolon üzerinden, bazen içerisinden elletmek suretiyle eylemini gerçekleştirdiği, bunun sonucunda mağdureleri koltuk altlarından tutup havaya zıplatmak suretiyle şaka ve oyun görüntüsü vermek suretiyle atılı suçu işlediği, mağdurelerin beyanda bulundukları anlaşılmıştır. Mağdurelerin beyanlarına bu yönde itibar edilemeyeceği yönünde bir durum olmadığı gibi ifadelerin alınması sırasında da herhangi bir etki ya da baskı altında olmadıkları, dosya içerisindeki raporlara göre de yaşları itibarıyla anlattıkları olayı kurgulayabilecek yaşta olmadıkları kabul edilmiştir. Tüm mağdurların olayın gerçekleşme şekli itibarıyla aynı şekilde anlatımları, bu beyanları farklı mekanlarda kendi ailelerine aynı şekilde anlatmış oluşları, yaşları itibarıyla diğer öğrencilerin eylemi anlamlandıramamış olmalarının doğal olması nazara alındığında, beraat kararının bozulması yönünde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından tebliğnamenin düzenlendiği, Sanık savunmasında suçlamaları kabul etmemiş ve okul müdürü tanık ... ile arasında husumet olduğunu savunmuş ise de; tanık müdürün bunu kabul etmediği, bizzat öğretmen sanığı korumak için ailelerin öğretmeni istemesine rağmen vermediği gibi sanığa rapor aldırarak okuldan gönderdiği, Mağdurelerin aşamalardaki kendi içerisinde ve birbirleriyle tutarlı beyanları, adli görüşme raporları, tanık olarak dinlenen rehber öğretmenlerinin mağdurelerin beyanlarının tutarlı ve güvenilir olduğuna yaşları itibariyle kurgu yapamayacaklarına dair beyanları, sanık ile katılan anne babaların ve yine sanık ile okul idaresinin aralarında husumet bulunmadığına dair kabul edilen bütün dosya kapsamına göre; Sanığın, ilkokul 1. ve 2. sınıfa giden katılan mağdurelere yönelik sınıfın arka kısmına mağdureleri götürerek mağdureleri ön tarafına alıp kendi sırtını da sınıf duvarına dayayarak mağdurelerin ellleriyle onların arkasından kendi ön cinsel bölgesine dokundutturmak suretiyle cinsel istismar suçunu işlediği, mağdurelere cinsel organını sıkarsa kitap alacağı şekilde beyanda bulunarak, kitap almadığı yönünde kabulde bulunan İlk Derece Mahkemesi kararının sübut bulan cinsel organını ellettirme şeklindeki eylemlerinden dolayı sanığın mahkumiyetine karar verilmesi düşüncesinde olduğumuzdan Bölge Adliye Mahkemesinin oy çokluğuyla verilen beraat kararının onanmasına dair sayın çoğunluğun kararına muhalifiz. ...