1. Ceza Dairesi 2015/101 E. , 2015/3562 K. MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs 1- Sanık ...’ın mağdur ...’i 4 bıçak darbesiyle, sol üst kadranda batına nafiz ince barsak yaralanmasına neden olacak, sol gluetal sol radyal bölgelerden ve sol femur arkasından yaşamını tehlikeye sokan, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı olayda; 9-15 yıl arasında ceza öngörülen teşebbüs uygulaması sırasında, isabet yerleri, yaraların niteliği ve…
**1. Ceza Dairesi 2015/101 E. , 2015/3562 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs 1- Sanık ...’ın mağdur ...’i 4 bıçak darbesiyle, sol üst kadranda batına nafiz ince barsak yaralanmasına neden olacak, sol gluetal sol radyal bölgelerden ve sol femur arkasından yaşamını tehlikeye sokan, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı olayda; 9-15 yıl arasında ceza öngörülen teşebbüs uygulaması sırasında, isabet yerleri, yaraların niteliği ve meydana gelen zararın ağırlığı TCK’nun 3. ve 61. maddeleri birlikte göz önüne alınarak makul bir ceza tayini yerine, yazılı şekilde 10 yıl ceza verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, ...’ın mağdur ...’i kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrike ve takdire ilişen sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yasal savunmaya, yasal savunmada sınırın aşıldığına, vasfa, teşdide, haksız tahrikte makul oranda indirim yapılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi, Yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında sanıktan alınmasına karar verilen "290" yargılama giderinin "108 TL” olarak değiştirilmesine, zorunlu müdafii ücreti olan "182 TL.nin" hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 02/06/2015 gününde oybirliği ile karar verilidi.