10. Hukuk Dairesi 2022/5930 E. , 2024/3185 K. "" MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/513 E., 2022/422 K. KARAR : Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Karaman 1. İş Mahkemesi SAYISI : 2021/338 E., 2021/852 K. Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Ma…
**10. Hukuk Dairesi 2022/5930 E. , 2024/3185 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/513 E., 2022/422 K. KARAR : Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Karaman 1. İş Mahkemesi SAYISI : 2021/338 E., 2021/852 K. Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının 25.01.2008 günü meydana gelen iş kazasında iş göremezliğe uğradığını iddia ederek maddi tazminat isteminde bulunmuştur. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; zamanaşımı definde bulunduklarını, davacıya iş kazası tazminatı niteliğinde yapılan ödemeler bulunduğunu, davacının çalışan makineye müdahale etmesi sonucu kazanın meydana geldiğini, davacıya gerekli eğitimlerin verildiğini kazada davalının kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalıya ait işyerinde 31.01.2007-28.10.2009 tarihleri arasında çalıştığı, davalı işyeri tarafından davacının işten çıkış kodu 22 (diğer nedenler) olarak bildirildiği, davacının davalıya ait işyerinde çalıştığı süre zarfında 25.01.2008 tarihinde iş kazası geçirdiği, Karaman SGK İl Müdürlüğüne yazılan müzekkere cevabına göre davacının sürekli iş göremezlik oranının tespit edilmesi amacıyla 12.06.2020 tarihinde Kuruma başvurduğunun anlaşıldığı, SGK Kurum Sağlık Kurulunun kararına göre davacının sürekli iş göremezlik oranının %5,1 olduğu, bu karara karşı sigortalının itiraz etmesi neticesinde SSYSK'nun kararına göre ise sürekli iş göremezlik oranının %5,1 olduğu ve bu oranın Kurum açısından bağlayıcı olduğu anlaşılmış olup davacının 25.01.2008 tarihinde iş kazası geçirdiği ve sürekli iş göremezlik oranının tespiti için 12.06.2020 tarihinde Kuruma başvurduğu, davalının da zamanaşımı defini ileri sürdüğü, davacının geçirdiği iş kazasının haksız fiil teşkil ettiği ve TBK'nun 72 nci maddesi gereği 10 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği tespit edilmiş olup davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri