2. Hukuk Dairesi 2014/18774 E. , 2015/8643 K. "" MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; kusur belirlemesi, reddedilen tazminat istekleri ve ziynet alacağı yönünden, davalı erkek tarafından ise; kusur belirlemesi, velayet, ziynet alacağının reddi nedeniyle vekalet ücretine karar verilmemesi yönünden temyiz…
**2. Hukuk Dairesi 2014/18774 E. , 2015/8643 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; kusur belirlemesi, reddedilen tazminat istekleri ve ziynet alacağı yönünden, davalı erkek tarafından ise; kusur belirlemesi, velayet, ziynet alacağının reddi nedeniyle vekalet ücretine karar verilmemesi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 28.04.2015 günü duruşmalı temyiz eden davacı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf temyiz eden davalı ... ve vekili gelmedi. Davalı ... vekili Av. ...'nin başka mahkemelerde duruşmaları bulunması sebebiyle mazeret dilekçesi verdiği görüldü. Tevkil yetkisinin bulunduğu anlaşıldı. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. 2-Yapılan yargılama ve toplanan delillerden tarafların Antalya'da bağımsız müşterek konutları olduğu halde davalı erkeğin, eşini Korkutelin'de kendi ailesinin yanında oturmaya zorlayarak birlikte yaşamaktan kaçındığı, eşine karşı ilgisiz davrandığı ,boşanmaya sebep olan olaylarda davalı erkek tamamen kusurlu olup, davalı kadının boşanmaya sebebiyet verecek kusurlu bir davranışının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK m. 4, TBK m. 50 ve 52) dikkate alınarak davacı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir. 3-Davacı kadının, ziynet alacağı davası reddedildiği halde, kendisini vekille temsil ettiren davalı erkek lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince nispi vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir