2. Hukuk Dairesi 2014/15883 E. , 2014/18848 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Küçükçekmece 3. Aile Mahkemesi TARİHİ :10.03.2014 NUMARASI :Esas no:2013/826 Karar no:2014/200 Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından hüküm altına alınan ziynetler yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Davalı, birleştirilen boşanma davasıyla bir
**2. Hukuk Dairesi 2014/15883 E. , 2014/18848 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Küçükçekmece 3. Aile Mahkemesi TARİHİ :10.03.2014 NUMARASI :Esas no:2013/826 Karar no:2014/200 Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından hüküm altına alınan ziynetler yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Davalı, birleştirilen boşanma davasıyla birlikte, düğünde takılan ziynetlerinin, evlilik birliği sırasında muhafaza edilmek amacıyla kocası tarafından alınıp iş yerine götürüldüğünü, bir daha da kendisine geri verilmediğini ileri sürerek, bunların iadesine, mümkün olmadığı takdirde bedellerinin tahsiline karar verilmesini istemiş; davacı-davalı (koca) ise, iddianın doğru olmadığını, davalı-davacı (kadın)'ın ziynetlerini evden ayrıldığında beraberinde götürdüğünü savunmuştur. Mahkemece "takıların davacı tarafından yanında götürüldüğü iddiasının davacı-davalı (koca) tarafından kanıtlanamadığı" belirtilerek isteğin kabulüne karar verilmiştir. Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK md. 6, 6100 s. HMK md. 190). Davalı-davacı ziynetlerinin kocası tarafından muhafaza edilmek amacıyla alınıp iş yerine götürüldüğünü, bir daha da kendisine iade edilmediğini ileri sürdüğüne göre, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Dinlenen davalı-davacı (kadın)'ın tanıklarının beyanları iddiayı ispata yeterli değildir. Ne var ki, davalı-davacı (kadın), "yemin" deliline de dayanmıştır. Bu durumda davalı-davacı (kadın)'a diğer tarafa yemin teklif etme hakkı olduğunun hatırlatılması, yemin teklif etmesi ve diğer tarafın da teklif olunan yemini kabul etmesi halinde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 224. ve devamı maddelerine göre işlem yapılarak sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken bu husus nazara alınmadan hüküm tesisi doğru bulunmamıştır. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.09.2014 (Pzt.)