(Kapatılan)14. Ceza Dairesi 2011/2850 E. , 2012/5714 K. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından sanıklar ... ile ...'ün yapılan yargılamaları sonunda; sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan şikâyet yokluğu nedeni ile kamu davasının düşürülmesine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatıne, sanık ... ile ...nin genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlar…
**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi 2011/2850 E. , 2012/5714 K.** **"İçtihat Metni"** Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından sanıklar ... ile ...'ün yapılan yargılamaları sonunda; sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan şikâyet yokluğu nedeni ile kamu davasının düşürülmesine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatıne, sanık ... ile ...nin genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından mahkûmiyetlerine dair Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.07.2006 gün ve 2005/189 Esas, 2006/209 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... müdafii ve katılan ... vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Sanık ... hakkında kurulan beraat ve düşme kararlarının temyiz incelemesinde; Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen düşme ve beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, Sanıklar hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından kurulan hükümlerin temyizine gelince; Sanıkların aralarında yaşanan tartışma sırasında meskun mahalde karşılıklı olarak tüfekle ateş etmeleri şeklinde gerçekleşen eylemlerinin 765 sayılı TCK.nın 466. maddesinde düzenlenen kavgada korkutmak için silah boşaltma suçunu oluşturduğu, sanıkların eylemlerine ilişkin 765 sayılı TCK.nın 466. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, mahkûmiyet kararının verildiği 04.07.2006 tarihinden itibaren inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK. nın 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 21.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.