3. Hukuk Dairesi 2010/7732 E. , 2010/12235 K. "" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE MAHKEMESİ SIFATIYLA) MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü. Davada; ayrı yaşamda haklılık iddiasına dayalı olarak aylık 1.000 TL olarak tedbir nafak…
**3. Hukuk Dairesi 2010/7732 E. , 2010/12235 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE MAHKEMESİ SIFATIYLA) MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü. Davada; ayrı yaşamda haklılık iddiasına dayalı olarak aylık 1.000 TL olarak tedbir nafakası talep ve dava edilmiştir. Mahkemece; davacının ayrı yaşamda haklılığını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddi cihetine gidilmiş hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir. TMK.nun 197. maddesi gereği ayrı yaşamakta haklı olan eş diğer eşten tedbir nafakası talebinde bulunabilir. Hakim eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyesini ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir. Somut olayda; davalının yurt dışında işçi olarak çalışmaktayken davacıyı işçi ailesi olarak yanına götürdüğü, davacının işçi olmadığı için, davalının oturma süresini ve pasaportunu uzattırmayarak, sınırdışı edilmesi sonucu davacının vize sorunu nedeniyle Türkiye'ye yanlız döndüğü, ailesiyle birlikte yaşamaya başladığı anlaşılmaktadır. Mahkemece; tarafların ekonomik ve sosyal yardımları, nafakanın niteliği ve TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi gözetilerek herhangi bir geliri bulunmayan davacı eş yararına uygun bir miktar nafakaya hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın tümden reddi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.