1. Ceza Dairesi 2024/7961 E. , 2026/1619 K. "" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/2036 E., 2024/1387 K. SUÇ : Kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması Sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde, sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün hukuka aykırı olduğu gerekçesi ile temyiz edildiği belirtilmişse de, atılı s…
1. Ceza Dairesi 2024/7961 E. , 2026/1619 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/2036 E., 2024/1387 K. SUÇ : Kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması Sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde, sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün hukuka aykırı olduğu gerekçesi ile temyiz edildiği belirtilmişse de, atılı suç yönünden sanığın beraatine hükmolunduğu ve beraat hükmünün gerekçesine yönelik herhangi bir temyiz isteminde bulunulmadığı gözetildiğinde, bu hususun maddi yazım hatası olduğu ve sanık müdafiinin temyiz isteminin kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçundan kurulan hükme yönelik olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.06.2024 tarihli ve 2024/157 Esas, 2024/266 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule karşı kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 87/4-2.cümle ve 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 12.09.2024 tarihli ve 2024/2036 Esas, 2024/1387 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık ve müdafinin, katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğine, kasten öldürme suçundan ceza verilmesi gerektiğine, eksik ceza tayin edildiğine ilişkindir. 2. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın kendini korumak amacıyla hareket ettiğine, meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından yaralama kastıyla gerçekleştirildiğinin kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre suç vasfı ve ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 12.09.2024 tarihli ve 2024/2036 Esas, 2024/1387 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanığın tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2026 tarihinde karar verildi.