9. Ceza Dairesi 2021/13156 E. , 2024/5972 K. "" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ: Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1.…
**9. Ceza Dairesi 2021/13156 E. , 2024/5972 K.** **"İçtihat Metni"** İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ: Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1,c.1. maddesi, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 3-f, 5. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli ve 2015/283 Esas, 2016/11 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/1,c.1, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a. maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Sanığın cezadan kurtulmak için 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesinden istifade etmeye çalıştığına, yargılamanın tamamlanması konusunda en küçük bir yardımı bulunmadığına, sayılan hususlar karşısında olumlu bir davranışı bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmasının yerinde olmadığına, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğine, ayrıca sanığın mağdureyi okulun bir tarafından diğer tarafına kovaladığına, mağdurenin karşı koyamayacağı fiziksel bir gücün söz konusu olması bir tarafa mağdurenin yaşı ve zihinsel gelişmişlik düzeyine göre sanığa karşı koymasının mümkün olmadığı gözetilerek kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması yerine beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği