(Kapatılan)14. Ceza Dairesi 2012/1118 E. , 2012/3517 K. "" Reşit olmayan kimseyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve hırsızlık suçlarından hükümlü ...'in yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan kimseyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki olarak kabulüyle, atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.12.2006 gün ve 2006/313 Esas, 2006/1064 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenm…
**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi 2012/1118 E. , 2012/3517 K.** **"İçtihat Metni"** Reşit olmayan kimseyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve hırsızlık suçlarından hükümlü ...'in yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan kimseyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki olarak kabulüyle, atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.12.2006 gün ve 2006/313 Esas, 2006/1064 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Hükümlü hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan dolayı hapis cezası verildiği halde TCK.nın 53/1. maddesinin uygulanmaması, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.06.2008 gün ve 2008/5-56 Esas, 2008/156 sayılı Kararında açıklandığı üzere 53. maddede belirtilen hak yoksunluklarının mahkûmiyetin yasal sonucu olması ve infaz aşamasında her zaman değerlendirilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni sayılmamıştır. Hükümlünün sabit olan, sahibinin rızası olmadan bina içerisine girerek anahtar uydurmak suretiyle kasadan hırsızlık eylemleri, 765 sayılı TCK.nın 493/2. maddesi kapsamında bulunduğu halde, bu eylemlerinin 5237 sayılı yeni TCK.nın da 142/2-d maddesindeki kilit açmak suretiyle hırsızlık ve aynı Kanunun 116/1. maddesindeki konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını oluşturduğu, kesinleşen hükümde temel ceza alt sınırdan tayin edildiği halde lehe yasanın tespiti sırasında 5237 sayılı TCK.nın 142/2-d maddesinde öngörülen temel ceza teşdit uygulanarak belirlenmiş ise de, bu maddelerde öngörülen cezalara göre en lehe uygulama yapılması halinde dahi, sonuç ceza sanık aleyhine olacağından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Delillerle iddia, savunma ve duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, hükümlü müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 27.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.