2. Hukuk Dairesi 2023/9402 E. , 2024/6031 K. "" MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1279 E., 2023/1312 K. KARAR : Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 15. Aile Mahkemesi SAYISI : 2021/457 E., 2022/399 K. Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlere karar verilmiştir. Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine,…
**2. Hukuk Dairesi 2023/9402 E. , 2024/6031 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1279 E., 2023/1312 K. KARAR : Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 15. Aile Mahkemesi SAYISI : 2021/457 E., 2022/399 K. Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlere karar verilmiştir. Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı erkek dava dilekçesi ile; kadın ile aralarında şiddetli geçimsizlik bulunduğunu, kadının kendisine hakaret ettiğini, yaklaşık bir yıl önce yaşanan kavga sonrasında valizini toplayıp evden ayrılmasını istediğini, kendisinin arkadaşının yanına yerleştiğini, ayrı yaşadıklarını, önceleri de birkaç kez kapıyı kilitleyip eve almadığını, kişisel eşyalarını çöpe attığını ileri sürerek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı kadın vekili cevap dilekçesi ile; davacının kusurlu olduğunu, özgür yaşamak istemesi nedeniyle boşanmak istediğini, müvekkiline boşanalım, boşandıktan sonra nikahsız yaşayalım dediğini, ortak çocuğa evlilik müessesesinin anlamsız olduğunu söylediğini, evin ortak sorumluluklarını yerine getirmediğini, alışveriş, temizlik gibi işlerle misafir ağırlamayı müvekkilinin yaptığını, misafir geldiğinde müvekkiline kötü davrandığını, müvekkilinin anne ve babası geldiğinde müvekkilini tersleyip hakaret ettiğini, aşağıladığını, müvekkilinin davacıyı kovmadığını, özgür yaşamak, hesap vermemek, gezip tozmak için evi terk ettiğini, kiminle nerede yaşadığının bilinmediğini, sosyal etkinliklere müvekkilinin tek başına katıldığını, sevgi ve şefkat göstermediğini, müvekkilinin psikolojisinin zarar gördüğünü, habersiz Antalya Kaş'a tayin istediğini, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadının erkeğe evlilik süreci boyunca bağırıp çağırdığı, hakaretler ettiği, evden kovduğu, evin eşyalarını ve erkeğe ait özel eşyaları evden attığı, erkeğe psikolojik şiddet uyguladığı, kadının tam kusurlu olduğu gerekçesiyle tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, davacının maddî ve manevî tazminat ile nafaka talebi bulunmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. IV. İSTİNAF