3. Hukuk Dairesi 2017/11387 E. , 2017/12638 K. "" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TİCARET) MAHKEMESİ Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı,davalının elektrik abonesi olduğunu, ,davalı dağıtım şir…
**3. Hukuk Dairesi 2017/11387 E. , 2017/12638 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TİCARET) MAHKEMESİ Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı,davalının elektrik abonesi olduğunu, ,davalı dağıtım şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp kaçak vb. adlar altında haksız bedeller tahsil ettiğini ileri sürerek,fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 1.273,10 TL’nin en yüksek ticari faiz oranıyla davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş;14.04.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 6.558,84 TL’ye yükseltmiştir. Davalı, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece; kayıp-kaçak bedeli başta olmak üzere faturalarda yer alan diğer bedellerin EPDK'nın düzenleyici işlemi olarak tüm gerçek ve tüzel kişileri bağlayıcı niteliğe sahip olduğu, kayıp kaçağa ilişkin bedelin yasanın kendisine verdiği yetki çerçevesinde kurul tarafından belirlendiği ve onaylanarak yürürlüğe girdiği ve bu karara karşı idari yargı yolunun da açık olduğu, alınan kayıp kaçak bedelinin bu aşamada haksız olmadığı, kurul tarafından belirlenen tarifelerin uygulanmasının aracı kurum olan lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluk olduğu gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş;hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdadı istemine ilişkindir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.