3. Hukuk Dairesi 2023/183 E. , 2023/1618 K. "" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : Gazinatep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/320 E., 2022/1524 K. DAVA TARİHİ : 03.11.2017 KARAR : Davanın reddine İLK DERECE MAHKEMESİ : Elazığ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2017/384 E., 2018/380 K. Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf e…
**3. Hukuk Dairesi 2023/183 E. , 2023/1618 K.** **"İçtihat Metni"** İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : Gazinatep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/320 E., 2022/1524 K. DAVA TARİHİ : 03.11.2017 KARAR : Davanın reddine İLK DERECE MAHKEMESİ : Elazığ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2017/384 E., 2018/380 K. Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine kesin olarak karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince 21.10.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir. Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, ek karara yönelik temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre; davacı tarafından hakkında 8.000 TL cezai şart tahsili ve uyarı cezası verilmesine dair 16.08.2017 tarihli Kurum kararınının dava edildiği anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyecektir. Bu durumda, temyiz dilekçesinin miktardan reddine ilişkin 21.10.2022 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir. Davacı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili; müvekkiline ait hastaneye 2016 yılı Sosyal Güvenlik Kurumu özel sağlık hizmeti sunucularından sağlık hizmeti satın alım sözleşmesi'nin 12.15 inci maddesi uyarınca 16.08.2017 tarihinde 8.000 TL cezai şart tahsili işlemi uygulandığını, cezanın sebebinin ... isimli sigortalıya yapılması gereken BT abdomen alt, BT abdomen üst tetkikleri için kullanılması gereken ultravist adlı kontrast maddenin Kuruma, hastane ve eczane tarafından iki kez faturalandırılması olduğunu, ancak hastanenin bu faturalandırmada kastının bulunmadığını, hastanedeki cihazın bakımda olması sebebiyle El-Tıp Eğitim Sağlık A.Ş. ile yapılmış olan sözleşme çerçevesinde ... isimli sigortalıyı El-Tıp A.Ş.'ye yönlendirmeleri üzerine ... isimli hastanın tedavisi için ilacının yazılmış olduğu ancak yanında götürmediği için El-Tıp A.Ş. Tarafından 2. kez ilaç istendiğini ve sağlık hizmetinin verildiğini bu nedenle 16.08.2017 tarihli, 8.000 TL meblağlı cezai şarta ilişkin muarazanın men’i ile müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı; uygulanan Kurum işleminin yerinde olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI