Başvuru, imar planı değişikliğinin iptali yüzünden turizm tesisinin zarara uğraması nedeniyle mülkiyet hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.
Başvuru, imar planı değişikliğinin iptali yüzünden turizm tesisinin zarara uğraması nedeniyle mülkiyet hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir. Başvuru 6/2/2015 tarihinde yapılmıştır. Başvuru, başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan ön incelemesinden sonra Komisyona sunulmuştur. Komisyonca başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına karar verilmiştir. Bölüm Başkanı tarafından başvurunun kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin birlikte yapılmasına karar verilmiştir. Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle olaylar özetle şöyledir: Başvurucu, Muğla ili Marmaris ilçesi Orhaniye köyünde kain bulunan 1906 parsel sayılı taşınmazın malikidir. Bu taşınmaza ilişkin 1/1000 ölçekli mevzi imar planı Muğla İl İdare Kurulu tarafından 3/11/1988 tarihinde onaylanmıştır. Muğla İl Bayındırlık ve İskan Müdürlüğü (İdare) tarafından bu taşınmaz üzerinde inşaat yapılması için 23/6/1989 tarihinderuhsat düzenlenmiştir. İnşaat süreci devam ederken Bakanlar Kurulunun 22/10/1990 tarihli kararıyla taşınmazın içinde bulunduğu alan Datça-Bozburun Özel Çevre Koruma Bölgesi olarak ilan edilmiştir. Anılan karar 21/11/1990 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bakanlar Kurulu kararı üzerine yapılan 1/25000 ölçekli Datça-Bozburun Çevre Düzeni Planı 2/5/1994 tarihinde onaylanmıştır. Bu plan doğrultusunda 3/11/1988 tarihli mevzi imar planı Çevre Koruma Kurumu tarafından 13/6/1995 tarihinde onaylanmıştır. İzmir II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Kurulunun 14/2/1996 tarihli kararıyla taşınmazın içinde bulunduğu alan ikinci derece doğal sit alanı olarak ilan edilmiştir. Taşınmaz üzerinde inşa edilen tesisin biten bölümleri için İdare tarafından 26/12/1996 tarihinde yapı kullanma belgesi düzenlenmiştir. Muğla Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Bölge Kurulu (Koruma Bölge Kurulu) 26/11/2005 tarihinde, 1986 yılında onaylanan planda kıyı kenar çizgisinden itibaren getirilen çekme mesafesinin koruma amaçlı imar planına işlenmesine karar vermiştir. Başvurucuya ait taşınmazın tali yat limanı olarak planlanmasına ilişkin çevre düzeni plan değişikliği 21/12/2004 tarihinde İdare tarafından Özel Çevre Koruma Kurumu Başkanlığına (Kurum) gönderilmiştir. Kurum tarafından 21/8/2006 tarihinde 1/1000 ölçekli koruma amaçlı ilave ve revizyon imar planlarının 1/25000 ölçekli çevre düzeni plan değişikliğiyle birlikte onaylanmasına karar verilmiştir. Koruma Bölge Kurulunun 26/11/2005 tarihli kararında belirtilen çekme mesafelerinin koruma amaçlı ilave ve revizyon imar planlarında sehven işlenmemesi nedeniyle çekme mesafeleri işlenerek imar planlarında değişiklik yapılmıştır. Koruma Bölge Kurulunun 6/10/2010 tarihli kararıyla değişiklik uygun bulunmuştur. Kurum tarafından 1/12/2010 tarihinde plan değişikliği onaylanmıştır. Plan değişikliğinin iptali istemiyle Muğla İdare Mahkemesinde (Mahkeme) dava açılmış, başvurucu bu davaya karar düzeltme incelemesi aşamasında müdahil olmuştur. Mahkemenin 19/1/2012 tarihli kararında, plan değişikliğiyle getirilen otuz metrelik yapı yaklaşma mesafesi düzenlemesinin 4/4/1990 tarihli ve 3621 sayılı Kıyı Kanunu’nun maddesine eklenen ''sahil şeritlerinde yapılacak yapılar kıyı kenar çizgisine en fazla elli metre yaklaşabilir'' hükmüne aykırı olduğu gerekçesiyle plan değişikliğinin iptaline karar verilmiştir. Danıştay Altıncı Dairesi 20/2/2013 tarihinde temyiz edilen hükmün onanmasına karar vermiştir. Aynı Dairenin 1/12/2014 tarihli kararıyla karar düzeltme talebinin de reddedilmesi üzerine hüküm kesinleşmiştir. Nihai karar, başvurucuya 8/1/2015 tarihinde tebliğ edilmiştir. Başvurucu 6/2/2015 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur. Konu ile ilgili hukuk için bkz. Murat Emrah Emre, B. No: 2018/1275, 30/10/2018, §§ 13-