12. Ceza Dairesi 2017/12337 E. , 2019/9766 K. Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/1, TCK'nın 62, 52/2, 51/1-3, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Dairemizin 11/06/2013 tarihli …
**12. Ceza Dairesi 2017/12337 E. , 2019/9766 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/1, TCK'nın 62, 52/2, 51/1-3, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Dairemizin 11/06/2013 tarihli ve 2012/31253 Esas, 2013/15925 Karar sayılı bozma ilamında, dava konusu 55 parselde kuruyan zeytin ağaçlarının yerine dikilen yeni ağaçların kaç yaşında olduklarının tespit edilmesi gerektiği belirtilerek hükmün bozulduğu, bozma ilamına uyularak 05/05/2014 tarihinde yapılan keşif sonrası dosyaya sunulan ziraat mühendisi bilirkişi raporunda, dava konusu 41 parselde bulunan zeytin ağaçlarının 13-14 yaşlarında, 55 parseldeki ağaçların 13-14 yaşlarında olduklarının, 55 parselde kuruyan zeytin ağaçları yerine dikilen yeni zeytin ağaçlarının ise keşif tarihi olan 05/05/2014 tarihi itibariyle 5-6 yaşlarında olduklarının tespit edilmesi karşısında, suç tarihinin 2000 – 2002 yılları olduğunun; yeni dikilen zeytin ağaçlarına ilişkin olarak ise suç tarihinin 2009 olduğunun kabulünde zurunluluk bulunduğu, yeni zeytin ağaçlarının 25/03/2008 tarihli iddianame tanziminden sonra dikildiklerinin sabit olduğu, dolayısıyla hukuki kesinti gerçekleştikten sonra yapılan müdahaleler (kuruyan zeytin ağaçları yerine yeni zeytin ağaçlarının dikilmesi) nedeniyle sanıklar hakkında zamanaşımı süresince gereğinin takdir ve ifası mümkün görülmüştür. Sanıklara isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem 2863 sayılı Kanunun 65/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı TCK’nın 7/2. maddesi yollamasıyla lehe neticeler doğuran (mülga) 765 sayılı TCK'nın 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 104/2. maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihi olan 2000 - 2002 tarihinden itibaren 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının, karar tarihinden önce dolduğu halde yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulması kanuna aykırı olup, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının isteme aykırı olarak DÜŞMESİNE, 03/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.