2. Hukuk Dairesi 2023/8798 E. , 2024/5251 K. "" MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1026 E., 2023/1222 K. KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 2. Aile Mahkemesi SAYISI : 2021/79 E., 2022/295 K. Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan red…
**2. Hukuk Dairesi 2023/8798 E. , 2024/5251 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1026 E., 2023/1222 K. KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 2. Aile Mahkemesi SAYISI : 2021/79 E., 2022/295 K. Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 1981 yılında evlendiklerini, ortak ve reşit iki çocuklarının olduğunu, müvekkilinin jeoloji yüksek mühendisi olarak devlet memuru olarak çalışarak emekli olduğunu, Sakarya'daki ortak hanenin ve Eskişehir ilindeki evin tüm giderlerini müvekkilinin karşılamasını istediğini, müvekkilinin kendisine bakmak zorunda olduğunu söylediğini, müvekkili emekli olduktan sonra tarafların aile konutu olarak davalıya ait babasından kalma arsaya müvekkilinin desteği ve katkısı ile yaptırdıkları 3 dairelik apartmanda yaşamaya başladıktan sonra arttığını, davalının sürekli evin kendisine ait olduğunu söylediğini ve müvekkilinden evi terk etmesini istediğini, bu eve yerleştikten sonra müvekkiline sürekli küfür, beddua ve hakaretlerde bulunduğunu, "Allah belanı versin, öl geber, inşallah öldüğünün haberini alırım, ağzına sıçarım senin, orospu çocuğu, arabayla yola giderken inşallah geri dönemezsin" gibi sözler söylediğini, davalının müvekkilinin ailesini asla sevmediğini, görüşmek istemediğini, ölmüş annesinin arkasından ve kardeşlerine karşı hakaret ve küfür ettiğini, son zamanlarda müvekkilinin ölmüş babasını kastederek müvekkile "hayvanoğlu hayvan” dediğini, yine ölmüş annesini kastederek "orospu çocuğu" dediğini, davalının son bir yıldır müvekkilinin horladığını bahane ederek müvekkilini yataktan attığını, ''öldüğün zaman maaşını ben alacağım'' dediğini, müvekkilinin son olarak 8 Kasım 2020 tarihinde Eskişehir ilindeki evine geldiğini davalı ile ile bu tarihten beri ayrı yaşadığını, tarafların boşanmalarına, müvekkili için dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 400.000,00 TL maddî, 200.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir II. CEVAP