(Kapatılan)14. Ceza Dairesi 2011/3400 E. , 2011/5975 K. "İçtihat Metni" Zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...’in bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Silifke Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.11.2007 gün ve 2006/111 Esas, 2007/353 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle ince
**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi 2011/3400 E. , 2011/5975 K.** **"İçtihat Metni"** Zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...’in bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Silifke Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.11.2007 gün ve 2006/111 Esas, 2007/353 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Mağdurenin 29.04.2002 günlü jandarmadaki samimi görülen “...’ın beni kaçıracağını biliyordum, araca kendi isteğim ile bindim, herhangi bir zorlama olmadı” şeklindeki ilk beyanı, sanıkların da eylemlerini mağdurenin rızası dahilinde gerçekleştirdikleri yönünde aşamalarda istikrar arz eden savunmaları ve tüm dosya kapsamından sanıkların eylemlerini mağdurenin rızası dahilinde gerçekleştirdikleri anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 26/2. maddesinin “kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilmez” hükmü de gözetilerek, suç tarihinde reşit olan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyan sanıkların aynı Kanunun 109. maddesi anlamında hukuka aykırı fiilerinden söz edilemeyeceği, rızanın fiilleri hukuka uygun hale getirdiği ve aynı Kanunun 7/1. maddesi dikkate alınarak sanıkların kaçırıp alıkoyma suçundan beraatlerine karar verilmesi lüzumu, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.