17. Hukuk Dairesi 2015/13786 E. , 2018/7020 K. MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: - K A R A R - Davacı vekili, davalıların sürücüsü ve maliki olduğu aracın yaya müvekkiline çarpması sonucu müvekkilinin işgücü kaybına uğradığını, ... t…
**17. Hukuk Dairesi 2015/13786 E. , 2018/7020 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: - K A R A R - Davacı vekili, davalıların sürücüsü ve maliki olduğu aracın yaya müvekkiline çarpması sonucu müvekkilinin işgücü kaybına uğradığını, ... tarafından karşılanmayan ulaşım, eczane, ambulans, tedavi gideri yaptığını beyanla, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 3.000,00 TL maddi ve 12.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek avans faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, yargılama sırasında vefatıyla mirasçıları davayı takip etmiştir. Davalılar davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, 1.623,00 TL maddi, 6.000,00 TL manevi tazminatın 29.03.2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, fazla isteğin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-6100 sayılı HMK geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL’ye çıkarılmıştır. Mahkemece davalılar aleyhine 1.623,00 TL maddi tazminata hükmedilmiştir. Temyize konu maddi tazminat hükmü anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden davalılar bakımından kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. 2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle manevi tazminat talebi ile ilgili olarak hüküm kurulurken olayın meydana geliş şekli, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, olay nedeniyle duyulan acı ve elemin derecesi ve B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınmış bulunduğuna göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan manevi tazminat hükmünün onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin maddi tazminat hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan manevi tazminat hükmünün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 279,86 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 10.7.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.