8. Ceza Dairesi 2020/14508 E. , 2023/1975 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama HÜKÜM : Beraat Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yü
**8. Ceza Dairesi 2020/14508 E. , 2023/1975 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama HÜKÜM : Beraat Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 13.05.2014 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan dava açılmıştır. 2. Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2015 tarihli ve 2014/418 Esas, 2015/1188 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan, herhangi bir temyiz nedeni bildirmemiştir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay, katılanın, sigorta ödemesi yapması için kredi kartını verdiği sanığın, katılan rızası olmaksızın yaklaşık 4.000,00 TL'lik birçok sigorta ödemesi yapmak sureti ile kullandığı, böylece başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. Katılan ... tarafından 4543\*\*\*\*\*\*\*\*\*1569 nolu kredi kartına ilişkin yapılan 27.01.2014 ila 25.09.2014 tarihlerine ait kredi kartı borcunun ödemesine ilişkin dekont fotokopilerinin ve katılana ait 24.10.2013 tarihli Euro sigorta ve 30.12.2013 tarihli Ankara sigorta ile sanık ... tarafından tanzim edilen sigorta poliçelerinin dosyaya eklendiği görülmüştür. 3. 07.11.2015 havale tarihli bilirkişi inceleme raporu ile katılan tarafından dosyaya sunulan ve katılan ile sanık arasında alacak ödemesine ilişkin konuşmaların geçtiği CD incelenerek dökümünün yapıldığı, katılanın sanığa ''...sen bu sigortaları yazarken niye bir köşeye yazmadın, ben sana şu kadar para verdim şu kadar sigorta poliçesi geçtim diye niye yazmadın...'' söyleminde bulunduğu görülmüştür. 4. Türkiye İş Bankası A.Ş. 03.04.2015 tarihli yazı cevabında, katılan ... adına açılan 4543\*\*\*\*\*\*\*\*\*1569 nolu kredi kartının 26.02.2014 tarihinde kayıp blokesi ile kullanıma kapatıldığı tespit edildiği, söz konusu kredi kartına ait en son hesap özetinin 16.03.2014 tarihinde düzenlendiği, hesap özetlerinin müşteri tercihi doğrultusunda iş adresine posta ve 0543\*\*\*\*\*\*41 nolu cep telefonuna sms kanalı ile gönderildiği, 2014 Ocak, Şubat, Mart aylarına ait orjinal hesap özetleri ve sms gönderim raporları yazı ekinde gönderildiği, 16.01.2014 tarihli sms ile 1.578,38 TL, 17.02.2014 tarihli sms ile 2.090,01 TL ve 17.03.2014 tarihli sms ile toplam 1.958,26 TL kredi kart toplam borcu olduğunun bildirildiği, 5. Türkiye İş Bankası A.Ş. 26.03.2015 tarihli yazı cevabında, ... adına açılan 4543\*\*\*\*\*\*\*\*\*1569 nolu kredi kartının 29.12.2013 ila 02.05.2014 tarihleri arasındaki ekstresinin CD ortamında gönderildiği, kredi kartı ile birçok sigorta şirketinden farklı tarihlerde harcama yapıldığı anlaşılmıştır. 6. Türkiye İş Bankası A.Ş. 28.05.2015 tarihli yazı cevabında, ... adına açılan 4543\*\*\*\*\*\*\*\*\*1569 nolu kredi kartının 26.02.2014 tarihinde kayıp blokesi girilmesi sebebiyle 4543\*\*\*\*\*\*\*\*8947 nolu kredi kartının üretildiğinin tespit edildiği, yeni kartın üretilmesinin ardından o gün itibariyle kartta mevcut olan taksit ve borçların otomatik olarak yeni karta devredildiğini, daha sonradan kayıp karta yansıyan borçlar/alacaklar olduğunun tespiti halinde yeni karta devir işlemlerinin bankaca ayrıca gerçekleştirildiği bildirilmiştir. 7. 26.10.2015 tarihli Bilirkişi raporunda, banka tarafından gönderilen ekstrelerin incelenmesinde, kredi kartının sanığa verildiği beyan edilen 29.12.2013 tarihinden önceki döneme ait sigorta poliçe harcama ve ödemelerinin bulunması, 29.12.2013 tarihinden önce de sanık tarafından kartın kullanıldığı, kartın 26.02.2014 tarihinde kayıp bloke kaydıyla iptal edilmesi ile harcama ve borçların yeni karta aktarıldığı, ancak yeni karta ait bilgilerin sanığın elinde bulunmadığı düşünüldüğünde yeni kartla yapılan harcamaların katılan ... tarafından yapıldığının değerlendirildiği belirtilmiştir. 8. Tanık A.G., sanığın katılana, ''durumum sıkışık, bir kaç tane sigortam var, bunları senin kartından yapayım, ama bunları el yolu ile ama banka yolu ile daha sonra ödeyeyim, " dediğini, katılanın da kabul ettiğini, sanığın bir kaç taksidi ödeyip daha sonrakileri ödememesi üzerine problem çıktığını, katılan ile sanık arasındaki anlaşmanın yapıldığı tarihte dükkanda olduğunu, kartı verme olayına bizzat şahit olduğunu beyan etmiştir. 9. Tanık N.Y, Mustafa'nın alacağını almak üzere sanığın işyerine birlikte gittiklerini, kredi kartından yapılan harcamaları istediği, sanığın zaman istediği, katılanın da şikayetçi olacağını söylediğini beyan etmiştir. IV. GEREKÇE 1. Olay ve olgularda belirtilen hususlar ile katılana ait kredi kartı ile suç tarihinden önce de birçok sigorta şirketinden harcama yapıldığı, tanık A.G., katılan ile sanık arasındaki anlaşmaya şahit olduğunu beyan ettiği, hazırlık aşamasında dinlenen katılanın kredi kartını kısa süreli de olsa sanığa bırakarak dükkandan ayrıldığını beyan etmesi karşısında katılanın rızası dahilinde kredi kartının kullanıldığı, aralarındaki anlaşmazlığın ödenecek borç miktarı nedeniyle hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu anlaşılmakla verilen kararda hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2015 tarihli ve 2014/418 Esas, 2015/1188 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2023 tarihinde karar verildi.