2. Ceza Dairesi 2016/19008 E. , 2019/1927 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık hakkında, tekerrüre esas alınan Çay Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/191 esas ve 2013/174 karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde yazılı ''dolandırıcılık'' suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik son
**2. Ceza Dairesi 2016/19008 E. , 2019/1927 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık hakkında, tekerrüre esas alınan Çay Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/191 esas ve 2013/174 karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde yazılı ''dolandırıcılık'' suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığının ve sanığın başka da tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin ve 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Müştekinin, olay günü İskenderun-Konya seferini yapan otobüsle Konya'ya geldiğini, yolculuk esnasında cep telefonunun oturduğu yerin ön tarafında bulunan fileye bıraktığını, sabah Konya'ya geldiğinde telefonunun aynı yerde olduğunu ancak inerken telefonu unuttuğunu, yazıhanede çalışan kişinin otobüsü arayarak telefonu sorduğunu ve yerinde olmadığını belirtmeleri üzerine şikayetçi olduğunu beyan etmesi, aynı gün saat 15:28’de müştekinin yolculuk yaptığı otobüste muavin olan sanığın hattı ile telefonun kullanıldığının anlaşılması, sanığın ise söz konusu telefonu kullandığını hatırlamadığını, denemek amacıyla kullanmış olabileceğini yönündeki savunmasına itibar edilemeyeceği ve sanığın aynı araçta muavin olması dikkate alındığında otobüste bulunanlardan birine ait olduğunu bildiği veya bilebilecek durumda olduğunun anlaşılması karşısında; bu telefonun kaybolmuş eşya sayılmasının mümkün olmadığı ve eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine 05/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.