10. Hukuk Dairesi 2025/1690 E. , 2025/16214 K. "" MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/51 E., 2024/252 K. İLK DERECE MAHKEMESİ: ... 40. İş Mahkemesi SAYISI : 2017/62 E., 2024/3 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor…
10. Hukuk Dairesi 2025/1690 E. , 2025/16214 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/51 E., 2024/252 K. İLK DERECE MAHKEMESİ: ... 40. İş Mahkemesi SAYISI : 2017/62 E., 2024/3 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; sigortalının 12.12.2016 tarihinde meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğradığını iddia ederek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; ücret iddiasının doğru olmadığını, kazadan sonra davacının çıkışının verilmediğini, 04.05.2017 tarihi itibariyle çalışıyor gözüktüğünü, iş kazasında işverenin kusuru bulunmadığını, kazanın davacının kusuru nedeniyle meydana geldiğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davanın kısmen kabulü ile 1.049.835,57 TL maddi tazminat bedeli ile takdiren 35.000,00 TL manevi tazminat bedelinin kaza tarihi olan 12.12.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine" şeklinde karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu kazanın 12.12.2016 tarihinde, inşaat alanında kalıp sökme işi yaptığı esnada, kapalı otopark havalandırma boşluğunun üzerindeki tahtanın üzerine basması sonucu tahta ile birlikte 4 metre yüksekten düşmesi neticesi yaralanması şeklinde meydana geldiği, olayın iş kazası olduğu, SGK denetmen raporunda, işverenin %80, işçinin %20 kusurlu bulunduğu, hükme esas alınan ve alanında uzman iş güvenliği uzmanları tarafından düzenlenen 12.05.2019 tarihli kusur heyet raporunda, davacı tarafın %20 oranında, davalı tarafın ise %80 kusurlu bulunduğu, denetmen raporu ve kusur heyet raporunun birbiri ile örtüştüğü ve somut uyuşmazlığa uygun olduğu, somut olayda, hükme dayanak alınan bilirkişi heyeti raporunun, 6331 sayılı Kanun'un öngördüğü koşulları gözönünde tutarak ve özellikle iş yerinin niteliğine göre, işverenin, iş yerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususları ayrıntılı bir biçimde incelemek suretiyle kusurun aidiyetini ve oranını hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptadığı, Mahkemece hükme esas alınan aktüerya raporunda, davacının inşaat işinde kalıpçı olarak çalıştığı gözetildiğinde, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Yüksek Fen Kurulunun rayiç listesindeki veriler dikkate alınarak, emsal ücret ve tüm dosya içeriği birlikte değerlendirilerek tespit edildiği, işçinin yaşı, kıdemi ve yaptığı işin niteliği ile uyumlu olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; a. Davacının asgari ücretle çalıştığını, ücretinin hatalı belirlendiğini, b.Davalı işverenin gerekli tedbirleri aldığını, uyarıları yaptığını, iş güvenliği eğitimi verdiğini, kazada kusuru bulunmadığını, kazanın davacının kusuru ile meydana geldiğini, c. Sürekli iş göremezlik oranının hatalı olduğunu, d.Hükmedilen manevi tazminatın fazla olduğunu belirterek kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. 1.Manevi tazminatlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; a.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. b.6100 sayılı HMK'nın 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı dikkate alınmalıdır. c.Dosya içeriğine göre, temyize getirilen miktarlar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında bulunduğu anlaşılmakla temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir. 2.Maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Manevi tazminata yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE, Maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının reddine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisinden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 27.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.