2. Ceza Dairesi 2023/12643 E. , 2023/4031 K. "İçtihat Metni" ... MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/209 E., 2023/37 K. ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271
**2. Ceza Dairesi 2023/12643 E. , 2023/4031 K.** **"İçtihat Metni"** ... MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/209 E., 2023/37 K. ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Alaçam Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan 18.05.2009 tarihli 2009/107 Esas numaralı iddianame ile, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1 ve 53. maddelerinin uygulanması istemiyle dava açılmıştır. 2.Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2010 tarihli ve 2009/87 Esas, 2010/74 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 59/2 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 231.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 3.Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 13.09.2010 tarihinde kesinleşmesinden sonra sanığın denetim süresi içerisinde 17.02.2013 tarihinde yeni suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar üzerine Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.05.2016 tarihli ve 2015/419 Esas, 2016/289 Karar sayılı kararı ile hüküm aynen açıklanarak sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 59/2 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. Kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 30.03.2022 tarihli ve 2021/9744 Esas, 2022/4590 Karar sayılı ilâmıyla suçun gece vakti işlenmesine rağmen 5237 sayılı Kanun'un 143.maddesinin uygulanmaması, yine aynı Kanun'un 145 ve 168/1.maddelerinin uygulanmaması sebepleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 5. Bozma ilamına uyan Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.01.2023 tarihli ve 2022/209 Esas, 2023/37 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 143, 168/1, 145 ve 53. maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebebi, ihbara esas ilamın eşine karşı yaralama suçu olduğunu, eşi ile barıştığını, hükmün açıklanmasının hatalı olduğuna ve kararı temyiz etme isteğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Suç tarihinde otomobili ile saat 02:30 sıralarında şikâyetçinin çalıştığı Samsun-Sinop karayolundaki petrol istasyonuna gelen sanığın şikâyetçiden 50,00 TL'lik akaryakıt istediği ve şikâyetçinin akaryakıtı otomobilin deposuna doldurduktan sonra ücreti ödemediğine dair uyarısına ve otomobilin yarı açık haldeki camına vurmasına rağmen sanığın akaryakıt ücretini ödemeden hızlı bir şekilde petrol istasyonundan ayrıldığı, sanığın petrol istasyonundan Samsun-Sinop karayoluna çıkmasının hemen ardından otomobilinin farlarını kapatıp Samsun istikametine doğru olay yerinden uzaklaştığı ve mağdurun durumu polise ihbar etmesi üzerine trafik ekiplerince durdurulmaya çalışıldığında dur ihtarına da uymayarak kaçtığı, bu şekilde sanığın hırsızlık suçunu işlediğinin sübut bulduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. IV. GEREKÇE 1.Sanık hakkında Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 30.03.2022 tarihli ve 2021/9744 Esas, 2022/4590 Karar sayılı bozma ilamı ile mahkemece verilen hükmün sanık lehine ve aleyhine bozulması karşısında, 1412 sayılı Kanunu'nun 326/2. maddesindeki "Ancak sanık hakkında verilecek ceza, bozmaya konu olan cezadan daha ağır ise herhalde dinlenilmesi gerekir." şeklindeki düzenleme gereğince, sanığa aleyhe sonuç doğurabilecek bozma ilamına karşı diyecekleri sorulmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesis edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. 2.5237 sayılı Kanun'un 143. maddesi suç tarihi itibarıyla “Hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi hâlinde, verilecek ceza üçte birine kadar artırılır.” şeklinde iken, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 63. maddesiyle 5237 sayılı Kanun'un 143.maddesinde yer alan “Üçte birine kadar” ibaresi “Yarı oranında” biçiminde değiştirildiği, suç tarihi itibarıyla sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 143.maddesi uyarınca sanığın cezasından üçte birine kadar artırım yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde yarı oranında artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur. 3.Hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 61.maddesi uyarınca önce aynı Kanun'un 168.maddesinin uygulanması devamında 145.maddesinin uygulanması gerekirken bu hususa riayet edilmemesi ve mahkemece sanık hakkında aynı Kanun'un 168.maddesinin uygulanması sırasında "5237 sayılı Kanun'un 245/5. maddesi delaleti ile" şeklinde hatalı yazım sonucu hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.01.2023 tarihli ve 2022/209 Esas, 2023/37 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.