12. Ceza Dairesi 2020/829 E. , 2020/5725 K. Mahkemesi :Ceza Dairesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6, 63/1. maddeleri gereğince mahkumiyet Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda, Burdur Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.06.2019 tarihli ve 2019/256 Esas 2019/324 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan tayin edilen hükmün ortadan kaldırılmasına karar verilerek, taksirle öldürm…
**12. Ceza Dairesi 2020/829 E. , 2020/5725 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi :Ceza Dairesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6, 63/1. maddeleri gereğince mahkumiyet Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda, Burdur Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.06.2019 tarihli ve 2019/256 Esas 2019/324 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan tayin edilen hükmün ortadan kaldırılmasına karar verilerek, taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin kurulan hüküm, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.01.2020 tarihli ve 2019/9-425-2020/4 sayılı ilamında belirtildiği üzere; ''CMK'nın 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe için öngörülen (7) günlük sürenin; aynı Kanunun 34. maddesinin ikinci fıkrası, 231. maddesinin ikinci fıkrası ile Anayasamızın 40. maddesinin ikinci fıkrası kapsamında bir "Kanun yolu süresi" olmayıp temyiz başvurusunda temyiz nedenlerinin gösterilmemiş olması durumuna ilişkin istisnai bir mahiyet taşıması, mahkemelerin iç işleyişine yönelik olmaması, düzenlemenin yer aldığı kanun maddesinin içeriği itibarıyla ilgilisi bakımından karışık ve dağınık olmayıp açık, belirli ve öngörülebilir bir nitelikte olması, ilgilisinin (15) günlük temyiz süresi içerisinde temyiz nedenlerini bildirir dilekçe verebilmesine engel bir düzenlemenin olmaması, mevzuatımızda yer alan yargısal başvuru sürelerinin tümünün ilgilisine mahkemece bildirilmesi gerektiğine dair bir hükmün bulunmaması, örneğin; 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanunun bireysel başvuru usulünü düzenleyen 47. maddesinin beşinci fıkrasındaki "Bireysel başvurunun, başvuru yollarının tüketildiği tarihten; başvuru yolu öngörülmemişse ihlalin öğrenildiği tarihten itibaren otuz gün içinde yapılması gerekir. Haklı bir mazereti nedeniyle süresi içinde başvuramayanlar, mazeretin kalktığı tarihten itibaren onbeş gün içinde ve mazeretlerini belgeleyen delillerle birlikte başvurabilirler. Mahkeme, öncelikle başvurucunun mazeretinin geçerli görülüp görülmediğini inceleyerek talebi kabul veya reddeder." hükmü uyarınca, anılan fıkra kapsamında geçen yargısal başvuru sürelerinin ilgilisine bildirilmesi gerektiğine ilişkin bir düzenlemenin bulunmadığı da gözetildiğinde, istisnai ve sınırlayıcı hüküm içeren düzenlemelerin kıyas yoluyla genişletilmesinin mümkün olmaması nedeniyle ek dilekçe için öngörülen (7) günlük sürenin, mahkeme kararlarının sonuç bölümünde gösterilmesi zorunlu olan, hükme karşı başvurulabilecek kanun yolu süresi olmadığı, dolayısıyla temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe için öngörülen bu sürenin ilgilisine bildirilmeyişinin mahkemeye erişim hakkına orantısız bir müdahale olarak görülemeyeceği ve ilgilisine bildirilmesi hususunda zorunluluk bulunmadığı'' kabul edilmektedir. 5271 sayılı CMK'nın ''Temyiz gerekçesi'' başlığını taşıyan 295. maddesinin 1. fıkrasında; ''Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir.'' hükmü; CMK'nın ''Temyiz isteminin reddi'' başlıklı 298. maddesinde ise; ''Yargıtay, süresi içinde temyiz başvurusunda bulunulmadığını, hükmün temyiz edilemez olduğunu, temyiz edenin buna hakkı olmadığını ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebepleri içermediğini saptarsa, temyiz istemini reddeder.'' amir hükmü bulunmaktadır. Tüm bu düzenlemeler gereğince yapılan incelemede; sanık müdafisinin, yüzüne karşı 20.12.2019 tarihinde verilen hükme karşı süresi içerisinde verdiği 24.12.2019 tarihli ve herhangi bir temyiz gerekçesi içermeyen temyiz başvuru dilekçesinde, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi tarafından verilen mahkumiyet hükmüne yönelik gerekçeli kararın kendilerine tebliğ edilmesini istemesi üzerine; gerekçeli kararının sanık müdafisine 05.01.2020 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, sanık müdafinin CMK’nın 295. maddesi gereğince temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçesini CMK’nın 295. maddesinde öngörülen yedi günlük süreden sonra 17.01.2020 tarihinde verdiğinden süresinde olmadığı anlaşılmakla; sanık müdafinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE; 2-Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; Sanığın sevk ve idaresindeki otomobille, meskun mahal dışı, hız sınırının 50 km olduğu bölünmüş ve çift şeritli Devlet yolunda seyri sırasında, kendisine hitaben sırası ile 90 km, 70 km ve 50 km hız sınırı levhaları bulunduğu halde, incelenen görüntü kayıtlarından da anlaşıldığı üzere mahal şartlarının üzerinde bir hızla seyirle önündeki aracı sollamak suretiyle geldiği kavşak mahallinde kırmızı ışık ihlali yaparak geçmek istediği sırada, kavşağa sağından giren ve kendisine yeşil ışık yanan katılan ... idaresindeki otomobile çarpması şeklinde meydana gelen ve katılanın aracında bulunan bir kişinin ölümü ile birlikte sanıktan şikayetçi olan iki kişinin de basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, tamamen kusurlu olduğu kabul ve tespit edilen sanığın olaydan 25 dakika sonra yapılan ölçümde 0.85 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, dosya içeriğine göre; teknik bilirkişiler tarafından yapılan tespitlerden de anlaşıldığı üzere, sanığın mahal şartlarının yaklaşık iki katı bir hızla seyrederek geldiği ışıklı kavşaktan kırmızı ışıkta geçmek suretiyle gerçekleştirdiği eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluştuğu anlaşılmakla; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin suç vasfına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 20.12.2019 tarihli ve 2019/2585 Esas, 2019/3647 Karar sayılı mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK.nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Burdur Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 05.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.