4. Hukuk Dairesi 2009/10072 E. , 2010/5030 K. "" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 27/04/206 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/11/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafı…
**4. Hukuk Dairesi 2009/10072 E. , 2010/5030 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 27/04/206 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/11/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur. Davacılar, davalı sürücünün tamamen kusurlu eylemi nedeniyle meydana gelen trafik kazası nedeniyle desteğin yaşamını yitirdiğini belirterek, davalıların maddi ve manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarını istemişlerdir. Davalılar ise, haksız yere açılan davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır. Yerel mahkemece, trafik polisi olarak görev yaptığı sırada başka bir trafik kazasına müdahale eden desteğin olayda kusuru bulunmadığı benimsenerek, desteğin aldığı son maaş üzerinden hesaplanan destekten yoksun kalma tazminatı kabul edilmiş; kanıt sunulmadığı gerekçesiyle cenaze giderlerine ilişkin istem reddedilmiştir. Borçlar Yasası'nın 45/1. maddesinde, bir kimsenin ölmesi durumunda zararın özellikle defin giderlerini içerdiği belirtilmiştir. Borçlar Yasası'nın 42. maddesi gereğince de, zararın varlığını ve tutarını kanıtlamak zorunda olan davacının, zararın gerçek tutarını kanıtlamakta zorlandığı veya kanıtlanmasının davacıdan beklenemeyeceği durumlarda yargıç, işlerin olağan gidişini gözeterek zarar tutarını kendiliğinden belirler. Burada yargıca verilen bir yetkinin ötesinde bir görevin de bulunduğu gözden kaçırılmamalıdır. Davalıların kusurlu eylemi nedeniyle yaşamını yitiren desteğin cenazesi kaldırıldığına göre bunun için yapılacak defin giderinin, işlerin olağan gidişi gözetilerek belirlenmesi; bu bağlamda, belediye veya müftülükten sorularak belirlenecek uygun düzeyde bir cenaze giderinin davalılardan alınmasına karar verilmelidir. Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle, cenaze ve defin giderlerine ilişkin istemin reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.