1. Ceza Dairesi 2022/10630 E. , 2023/2149 K. MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜMLER : Mahkûmiyet Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhake…
**1. Ceza Dairesi 2022/10630 E. , 2023/2149 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜMLER : Mahkûmiyet Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Gölköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2015 tarihli ve 2015/154 Esas, 2015/402 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; 1. Katılan ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası (e) bendi, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Katılan ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Gölköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2015 tarihli ve 2015/154 Esas, 2015/402 Karar sayılı kararının sanık ve katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 23.05.2019 tarihli ve 2019/2621 Esas, 2019/11386 Karar sayılı kararı ile "katılanların yaralanmasına ilişkin yetersiz raporlara dayanarak hüküm kurulması ve tekerrüre esas alınan ilamın denetime elverişli şekilde belirtilmiş olmaması " nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. C. Gölköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2021 tarihli ve 2019/189 Esas, 2021/235 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; 1. Katılan ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası (e) bendi, 87 nci maddesi birinci fıkrası (c) ve (d) bendi ve son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Katılan ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanık ile katılan ... arasında tarla meselesi, çit çekme ve benzeri sebeplerle husumet bulunduğu, olay günü de bu hususta içeriği belirsiz bir tartışma yaşadıkları, sanığın bu tartışma sonrası etrafta dolanıp elinde balta ile geri geldiği, çit yapan katılan ...'ya baltanın keskin olmayan demir arka yanı ile bir kere vurarak yaraladığı, orada bulunan katılan ...'nın torunu olan katılan ...'nın araya girmeye çalıştığı bu sırada sanığın katılan ...'yı da yaraladığı anlaşılmıştır. 2. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamaları kabul etmemiştir. 3. Katılanlar her aşamada sanığın kendilerini yaraladığını beyan etmişlerdir. 4. Katılan ... hakkında tanzim olunan adlî muayene raporlarında sol frontalde sağ tarafta bulunan yaralanmasının yaşamını tehlikeye soktuğu, basit tıbbî müdahale ile giderilemeyeceği, yüzünde sabit ize neden olduğu bildirilmiştir. 5. Katılan ... hakkında tanzim olunan adlî muayene raporlarında yaralanmalarının basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu, yaşamını tehlikeye sokmadığı bildirilmiştir. 6. Mahkemece Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 23.05.2019 tarihli ve 2019/2621 Esas, 2019/11386 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilerek, gerekleri yerine getirilmiştir. 7. Sanığa ait güncel adlî sicil kaydının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gölköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2021 tarihli ve 2019/189 Esas, 2021/235 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2023 tarihinde karar verildi.