14. Hukuk Dairesi 2012/7825 E. , 2012/9085 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 06.08.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yol olarak terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelen
**14. Hukuk Dairesi 2012/7825 E. , 2012/9085 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 06.08.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yol olarak terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R Davacılar taşınmazlarına giden kadim yolun kadastro tespiti sırasında davalılara ait taşınmazlara katıldığını,yol olan kısımların tapu kaydının iptali ile yol olarak terkini isteminde bulunmuştur Davalıların bir kısmı davayı kabul etmiş, bir kısmı ise dava konusu yerin kadim yol olmadığını, davanın reddini istemişlerdir. Mahkemece, 20 parsel sayılı taşınmazın 56,70 m2'lik kısmının tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar vermiştir. Hükmü 20 parsel sayılı taşınmazın malikleri temyiz etmiştir. Türk Medeni Kanununun 715. ve “Kamu Malları” başlıklı 3402 sayılı Kanunun 16/B maddeleri gereğince yollar kamunun yararlanmasına tahsis edilen veya kamunun kadimden beri yararlandığı yerlerdendir. Davacı da kadim yol iddiasına dayanmıştır. Mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen 11.05.2009 tarihli fen bilirkişi raporunda 1960-1993 tarihli memleket haritaları ile 1986 tarihli fotogrametrik harita üzerinde yapılan incelemede iddia edilen yerde yol olduğuna dair herhangi bir bulguya rastlanmadığı bildirilmiştir. Nitekim dosya içinde bulunan 20, 21 ve 28 parsel sayılı taşınmazlara kadastro tespiti sırasında uygulanan 1936 tarihli vergi kayıtları da dava konusu yeri yol okumamakta, şahıs taşınmazları okumaktadır. Bu itibarla mahkemece, soyut tanık ve bilirkişi beyanlarına itibar edilerek davanın kabulü doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir. SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle hükmün bozulmasına istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine 02.07.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.