21. Hukuk Dairesi 2007/15012 E. , 2008/8119 K. "" MAHKEMESİ : İstanbul 3. İş Mahkemesi TARİHİ : 13/06/2007 Davacı, davalı işveren nezdinde 1987-20.12.2004 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan …
**21. Hukuk Dairesi 2007/15012 E. , 2008/8119 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : İstanbul 3. İş Mahkemesi TARİHİ : 13/06/2007 Davacı, davalı işveren nezdinde 1987-20.12.2004 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere kanuni gerektirici nedenlere göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalana temyiz itirazlarının reddine. 2-Dava, davacının davalıların ortak olarak işlettikleri 281301 sigorta nolu işyerinde 2.1.1987-31.12.1995, davalı P.V.In işlettiği 1024354 sigorta nolu işyerinde 1.1.1996-20.12.2004 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığı iddiasına dayalı davalı Kuruma eksik bildirilen ve yanlış sigorta no ile bildirilip dava dışı A.İ.ın sigorta hizmet cetvelinde gözüken çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davacının davalılara ait işyerinde 2.1.1987-20.12.2004 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığının kabulüyle davalılara ait ortak işyerinde 1990/3. döneminde 96 gün, 1991/1. döneminde 98 gün, 2. döneminde 96 gün, 3. döneminde 96 gün, 1992/1. döneminde 102 gün, 2. döneminde 104 gün, 3. döneminde 104 gün, 1993/1. döneminde 104 gün, 2. döneminde 90 gün, 3. döneminde 94 gün, 1994/1. döneminde 106 gün 2. döneminde 104 gün, 3. döneminde 104 gün, 1995/1. döneminde 120 gün, 2. döneminde 120 gün, 3. döneminde 120 gün, davalı P. V.a ait işyerinde 1996 yılında 360 gün, 1997/1.döneminde 120 gün, 2. döneminde 120 gün, 1998/1. döneminde 45 gün, 2. döneminde 40 gün, 3. döneminde 40 gün, 1999/1. döneminde 40 gün, 2. döneminde 40 gün, 3. döneminde 40 gün, 2000 yılında 360 gün, 2001/1. döneminde 120 gün, 2. döneminde 120 gün çalışmanın tespitine karar verilmiştir. Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa’nın 79/10.maddesinde bu tür hizmet tesbiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge ve yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması halinde somut bilgilere dayanması inandırıcı olmaları koşuluyla bordro tanıkları veya iş ilişkisini bilen komşu işyeri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunlara destekleyen diğer tanıklarla dahi sonuca gitmek mümkündür. Gerçekten ifadesi hükme dayanak alınan tanıklar davacıyla birlikte bu işyerinde çalışan kayıtlara geçmiş kişilerden olup tanık beyanlarından davacının bu işyerinde 2.1.1987-20.12.2004 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.