13. Hukuk Dairesi 2016/24312 E. , 2016/20377 K. "İçtihat Metni" ... vekili avukat ... ile.... Oto. San. Ve Tic. AŞ vekili avukat ... Kışlar aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 5.4.2016 gün ve 2013/331-2016/201 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu. KARAR Davacı, davalıdan alacağı olan 2490,60 TL.nin tahsili için başlattığı icra takibine itirazın iptalini istemiş, mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar v
**13. Hukuk Dairesi 2016/24312 E. , 2016/20377 K.** **"İçtihat Metni"** ... vekili avukat ... ile.... Oto. San. Ve Tic. AŞ vekili avukat ... Kışlar aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 5.4.2016 gün ve 2013/331-2016/201 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu. KARAR Davacı, davalıdan alacağı olan 2490,60 TL.nin tahsili için başlattığı icra takibine itirazın iptalini istemiş, mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir. 14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2016 tarihinden itibaren 2.190,00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 2.190,00 TL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 03/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi. .