2. Ceza Dairesi 2019/9531 E. , 2019/11012 K. MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, hakaret, tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Gerekçeli kararın sanığın duruşmada bildirdiği en son adresine tebliğe çıkartıldığı, dosya kapsamına göre, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21 ve Tebligat Tüzüğü'nün, 28.maddeleri uyarınca, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmazsa, tebliğ me…
**2. Ceza Dairesi 2019/9531 E. , 2019/11012 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, hakaret, tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Gerekçeli kararın sanığın duruşmada bildirdiği en son adresine tebliğe çıkartıldığı, dosya kapsamına göre, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21 ve Tebligat Tüzüğü'nün, 28.maddeleri uyarınca, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu veya meclis üyeleri, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp altını imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması ve yaptığı bu araştırma sonucunda muhatap ve onun adına tebligat yapılabilecek kimseler o adreste bulundukları halde tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar ve ihtiyar heyeti veya meclis azasından birine veyahut zabıta amir veya memuruna imza mukabilinde teslim etmesi ve Tüzüğe ekli 2 örnek numaralı ihbarnameyi muhatabın kapısına yapıştırarak, durumu en yakın komşusundan birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirmesi gerektiği, somut olayda tebliğ evrakının muhtara bırakıldığı hususunun en yakın komşusundan birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilmediğinin anlaşılması karşısında, tebligatın usulüne uygun olmadığı, dolayısıyla sanığın eski hale getirme isteminin kabulü ile öğrenme üzerine yapmış olduğu 26/05/2014 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 1-Sanık hakkında mala zarar verme ve tehdit suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 2-Sanık hakkında hırsızlık ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; 21/03/2012 tarihli görgü ve tespit tutanağı ile müşteki ...’ın soruşturma aşamasındaki 21/03/2012 tarihli beyanından, 35 LT civarında mazotun hırsızlık esnasında yere döküldüğünün anlaşılması karşısında, yere dökülen mazotla ilgili müştekinin tasarruf olanağının kaybolması sonucu eylemin tamamlandığı gözetilmeden, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 19/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.