(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi 2006/87 E. , 2006/2547 K. "İçtihat Metni" ... Kangal vekili avukat ... ... ile Vakıflbank A.Ş. vekili avukat ....... aralarındaki dava hakkında Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) verilen 19.7.2005 gün 294-387 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu. KARAR Davacı, 850.000.000 TL alacak nedeniyle borçlu olmadığının tespiti isteğinde bulunmuş, mahkemece 19.7.2005 gününde davanın
**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi 2006/87 E. , 2006/2547 K.** **"İçtihat Metni"** ... Kangal vekili avukat ... ... ile Vakıflbank A.Ş. vekili avukat ....... aralarındaki dava hakkında Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) verilen 19.7.2005 gün 294-387 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu. KARAR Davacı, 850.000.000 TL alacak nedeniyle borçlu olmadığının tespiti isteğinde bulunmuş, mahkemece 19.7.2005 gününde davanın kabulüne karar verilmiştir. 14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL’ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.000.000.000 TL yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz ... bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine 24.2.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.