14. Ceza Dairesi 2016/1767 E. , 2019/9016 K. "" MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkûmiyet İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenere…
**14. Ceza Dairesi 2016/1767 E. , 2019/9016 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkûmiyet İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü: Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre, mağdurun ruh sağlığındaki bozulmanın cezada arttırım nedeni olabilmesi için eylem sonucunda ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, on sekiz yaş altındaki çocuklarda suç tarihinden itibaren en az altı ay, erişkinlerde ise en az on iki ay geçtikten sonra yapılması gerektiği gözetilerek 2012 yılı haziran ayında gerçekleşen eylem nedeniyle on sekiz yaşından küçük mağdurun ruh sağlığının bozulduğuna dair Adli Tıp 6. İhtisas Kurulu tarafından oluşturulan heyetçe altı aylık süreden sonra 24.06.2013 günü yapılan değerlendirme sonucunda düzenlenip içeriği itibarıyla da yeterli olan rapora dayanılarak hüküm kurulduğundan, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak, Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/2, 103/6, 43/1, 31/2. maddeleri gereğince hükmedilen 17 yıl hapis cezası üzerinden, aynı Kanunun 31/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapıldığında bulunan 8 yıl 6 ay hapis cezasının, aynı maddenin son cümlesindeki düzenleme gereği 7 yıldan fazla olamayacağı ve TCK'nın 62. maddesinin de bu ceza üzerinden tatbiki gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması neticesinde fazla ceza tayini, Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümde yer alan "...8 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına..." ibaresinden sonra gelmek üzere ‘TCK'nın 31/2-son maddesi uyarınca daha fazla olamayacağından 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.." ibaresinin ve TCK'nın 62. maddesinin tatbikine ilişkin kısımda yer alan "...7 yıl 1 ay hapis..." ibaresinin çıkartılarak yerine "...5 yıl 10 ay hapis..." ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.