15. Hukuk Dairesi 2019/392 E. , 2019/4599 K. "İçtihat Metni" Davacı ... ile davalı ... İnş. Tur. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 20.10.2015 gün ve 2011/716-2015/904 sayılı hükmü bozan 23. Hukuk Dairesinin 25.10.2018 gün ve 2016/359-2018/4932 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği
**15. Hukuk Dairesi 2019/392 E. , 2019/4599 K.** **"İçtihat Metni"** Davacı ... ile davalı ... İnş. Tur. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 20.10.2015 gün ve 2011/716-2015/904 sayılı hükmü bozan 23. Hukuk Dairesinin 25.10.2018 gün ve 2016/359-2018/4932 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü: - K A R A R - Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nce verilen 25.10.2018 tarihli 2016/359 Esas 2018/4932 Karar sayılı bozma ilamına karşı davacı tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur. Karar düzeltme talebinin kural olarak temyiz incelemesini yapan Yargıtay Hukuk Dairesince incelenmesi gerekmekte ise de; Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2018 gün 2018/1 sayılı işbölümü kararı ile arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan ve 01.07.2016 tarihinden sonra temyiz ya da karar düzeltme talepli olarak Yargıtay'a gelen dosyalardaki temyiz ya da karar düzeltme taleplerini incelemek görevi Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'ne verildiğinden karar düzeltme talebi Dairemizce incelenmiştir. 1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme taleplerinin reddi gerekmiştir. 2-Davacı davasında ,davalı ile aralarında 07.07.2006 tarihli gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşmeye göre davalının sözleşmede kararlaştırılan sürede inşaatı bitirmediğini belirterek gecikme tazminatı alacağına ilişkin olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL alacağın davalıdan tahsilini talep etmiş, yargılama sırasında talebini ıslah ederek 26.700,00 TL'ye çıkarmıştır. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Yargıtay 23. Hukuk Dairesince verilen 25.10.2018 tarihli 2016/359 Esas 2018/4932 Karar sayılı ilamında 19.10.2009 tarihli seviye tespit tutanağında inşaatın tamamlanma oranının %100 olduğu ve tutanakta davacı arsa sahibinin de imzasının bulunduğu gerekçesiyle arsa sahibine verilmesi gereken bağımsız bölümlerin teslim tarihinin seviye tespit tutanağının düzenlendiği 19.10.2009 tarihi olduğunun kabulü ile, davacı arsa sahibinin geç teslim nedeniyle kira kaybı alacağının anılan tarih dikkate alınarak belirlenmesi gerektiği belirtilmiş ise de tutanağın yapı denetim firmasının geçici olarak faaliyetinin durdurulması nedeniyle taraflar ve denetim firması ile Tekirdağ Belediyesi yetkilisi tarafından imzalandığı anlaşılmaktadır. Bu tutanakta davacı arsa sahibine ait bağımsız bölümlerin teslim edildiğine ilişkin bir açıklamanın bulunmadığı, dosya kapsamına göre davacıya ait dairelerin iskân ruhsatının davanın açılmasından sonra 02.05.2014 tarihinde alındığı, davacıya sadece B blok 5 nolu dairenin 15.08.2008 tarihinde teslim edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece, 5 nolu bağımsız bölüm dışındaki bağımsız bölümlerle ilgili gecikme tazminatı yönünden davanın 25.900,00 TL üzerinden kabulüne karar verilmesi gerekirken daha fazla miktara hükmedilmesi doğru olmamıştır. Mahkeme kararının bu sebeple bozulması gerekirken Yargıtay 23 Hukuk Dairesinin 25.10.2018 tarihli 2016/359 Esas 2018/4932 Karar sayılı ilamında 19.10.2009 tarihli tutanağın teslim belgesi olarak nitelendirilemeyeceği halde hataen teslim belgesi olduğunun kabul edildiği bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından bozma ilamında 2. bentteki buna ilişkin gerekçenin kaldırılarak değişik bu gerekçeye göre bozulması uygun bulunmuştur. SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer karar düzeltme taleplerinin reddine, 2. bent uyarınca karar düzeltme talebinin kabulü ile Yargıtay 23. Hukuk Dairesince verilen 25.10.2018 tarihli 2016/359 Esas 2018/4932 Karar sayılı bozma ilamının 2. nolu bendinin gerekçesinin kaldırılarak yukarıda belirtilen gerekçeye göre BOZULMASINA, ödediği karar düzeltme peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davacıya geri verilmesine, 14.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.