2. Ceza Dairesi 2022/1241 E. , 2022/7935 K. "" Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 39/2-c ve 62/1. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/07/2019 tarihli ve 2018/370 esas, 2019/371 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 17/11/2021 gün ve 3180-2021 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığ…
**2. Ceza Dairesi 2022/1241 E. , 2022/7935 K.** **"İçtihat Metni"** Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 39/2-c ve 62/1. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/07/2019 tarihli ve 2018/370 esas, 2019/371 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 17/11/2021 gün ve 3180-2021 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/01/2022 gün ve 2021/152325 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu. Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun "Sanığın duruşmadan bağışık tutulması" başlıklı 196. maddesinde yer alan, "(1) Mahkemece sorgusu yapılmış olan sanık veya bu hususta sanık tarafından yetkili kılındığı hâllerde müdafii isterse, mahkeme sanığı duruşmada hazır bulunmaktan bağışık tutabilir." şeklindeki düzenleme nazara alındığında; yargılama aşamasında sanığın savunmasının Mahkemesince 28/02/2019 tarihli oturumda SEGBİS sistemi ile alındığı, kısa kararın da sanığın yokluğunda verildiği, dosya arasında bulunan ceza infaz kurumu bilgileri dahilinde karar tarihi itibariyle başka suçtan Samsun Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 196. maddesi uyarınca savunmasında duruşmalardan vareste tutulmaya yönelik talebi bulunmadığı gözetilerek, kısa kararın okunduğu oturumda hazır edilmeksizin ya da ses ve görüntü bilişim sistemi (SEGBİS) aracılığı ile savunması alınmaksızın, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur. GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Dosya kapsamına göre, sanık ...'ın yokluğunda verilen Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/07/2019 tarihli kararının sanığın MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebligat yapıldığı ancak UYAP’tan yapılan incelemede sanığın tebligatın yapıldığı 30/10/2019 tarihinde Samsun T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında, tebligatın usulsüz olduğu ve gerekçeli karar tebliği işlemi geçersiz olduğundan, hükmün usulüne uygun kesinleşmediği belirlenmekle; kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/07/2019 tarihli kararının sanığa tebliğ edilip, usulüne uygun olarak kesinleştirildikten sonra yeniden kanun yararına bozma isteminde bulunulması mümkün olup, (ÇATALCA) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin henüz kesinleşmeyen 16.07.2019 tarihli ve 2018/370 E., 2019/371 K. sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 20/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.