3. Hukuk Dairesi 2014/1922 E. , 2014/9959 K. "" MAHKEMESİ : KAHRAMANMARAŞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 05/11/2013 NUMARASI : 2009/484-2013/608 Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Davacı vekili dilekçesinde; davacıların oğlu…
**3. Hukuk Dairesi 2014/1922 E. , 2014/9959 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : KAHRAMANMARAŞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 05/11/2013 NUMARASI : 2009/484-2013/608 Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Davacı vekili dilekçesinde; davacıların oğlu Gökhan'ın olay tarihinde topunun ağaca takılması üzerine evin damına çıkıp, kornişle düşürmeye çalışırken geçen yüksek gerilim hattına değmesi sonucu akıma kapılarak öldüğünü, olayın meydana gelmesinde davalıların sorumluluklarının bulunduğunu belirterek, 50.000'er TL manevi, 1000'er TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir. Davalı G.. G.. vekili cevabında; hattın teknik şartlara uygun yükseklikten geçtiğini, hizmet kusuru ve kusursuz sorumluluk bulunmadığını, davacı annenin kusurlu olduğunu belirterek, davanın reddini dilemiştir. Davalı Ergin vekili cevabında; müvekkilinin yüklenici olarak işi eksiksiz tamamladığını ve buna göre geçici ve kesin kabullerin yapıldığını belirterek, davanın reddini dilemiştir. Davalılar Alparslan ve Kutsi vekili cevabında; 3.25 mt kornişle hatta dokunulduğunu, hattın 3.50 mt yükseklikte olması halinde dahi kazanın meydana geleceğini kusurları bulunmadığını belirterek, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece; hükme esas alınan 14.06.2013 tarihli bilirkişi kurulu raporu doğrultusunda, kazanın meydana gelmesinde anne- babanın % 100 kusurlu olduğu gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiştir. Hükmü, davacılar vekili temyiz etmektedir. Somut olayda; mahkemece, bilgisine başvurulan ilk bilirkişi kurulunun 05.11.2010 tarihli raporunda davalı G.. G..'ın 5/8, bina sahibinin 2/8, vefat edenin ise 1/8 kusurlu bulunduğu, 13.03.2012 tarihli bilirkişi raporunda G.. G.. yetkililerinin, asli kusurlu olduğu, 14.06.2013 tarihli raporda ise ölenin anne, baba ve dedesinin % 100 kusurlu olduğu açıklanmış, mahkemece alınan son raporun çelişkileri giderdiği gerekçe gösterilerek, benimsenmesi suretiyle hüküm kurulmuştur. Mahkemece; alınan ilk iki bilirkişi raporunda, Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 44/i maddesine göre ve 5 nolu çizelge uyarınca "..en düşük yatay uzaklığın 2 mt, 8 nolu çizelge uyarınca", "...en düşük düşey uzaklığın 3.50 mt", olması gerektiği açıklandıktan sonra, enerji nakil hattının evin damına 3.52 mt düşey uzaklıkta ve 0,5 mt yatay uzaklıkta olduğu açıklanmış, ikinci bilirkişi raporunda bu mesafenin eve verilen güvenlik limitinden daha yakın olduğu belirtilmiştir. Hükme esas alınan son bilirkişi raporu ise yönetmelikte belirtilen yatay uzaklık mesafesine ilişkin bir değerlendirme içermemekte, yalnızca düşey mesafenin yönetmelik hükümlerine uygun olması nedeniyle G.. G..'ın sorumluluğunu yerine getirdiği değerlendirmeleri yer almaktadır.