9. Ceza Dairesi 2021/5085 E. , 2023/1364 K. "" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı HÜKÜM : Mahkumiyet Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’…
**9. Ceza Dairesi 2021/5085 E. , 2023/1364 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı HÜKÜM : Mahkumiyet Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.01.2015 tarihli ve 2014/91 Esas, 2015/16 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102 nci maddesinin birinci ve beşinci fıkraları ile 62, 53, 58, 63 maddeleri uyarınca beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.02.2018 tarih ve 14-2015/120231 sayılı tebliğnamesi ile onama görüşlü olarak Dairemize tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin Temyiz İstemi Müştekinin soruşturma ve kovuşturma aşamasında sürekli olarak iddialarının değiştiğini, ifadelerde oluşan çelişkilerin tam olarak giderilmediğini, katılanın sanığın boynunu emdiğini söylediğini ancak adli tıp raporları ışığında boyundan alınan örneklerin sanığın DNA’sı ile uyuşmadığının ortaya çıktığını, katılanın kaçınabileceği hiçbir imkanı kullanmadığını, sanığın evinde tecavüze uğradığı sırada etraftan yardım istememiş olmasının, katılanın vücudunda cinsel saldırıya karşı koyduğuna dair hiçbir delil bulunmamasının gerçeklikle bağdaşır bir yanı olmadığını, itiş kakışı işaret eden en ufak bir emarenin bulunmaması iddiasının doğruluğu konusunda kuşku yarattığını, tüm delillerin rızayla yaşanan cinsel ilişki şüphesi yarattığını, cinsel saldırı fiilini kuşkuları ortadan kaldıracak biçimde açıklayamadığını, rızanın olup olmadığı hususunun yargılamada tartışılmadığını ve diğer temyiz sebeplerini beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur. III. OLAY VE OLGULAR