2. Hukuk Dairesi 2023/689 E. , 2023/3607 K. "" MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi SAYISI : 2020/2215 E., 2022/1550 K. KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 8. Aile Mahkemesi SAYISI : 2017/939 E., 2020/92 K. Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye …
**2. Hukuk Dairesi 2023/689 E. , 2023/3607 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi SAYISI : 2020/2215 E., 2022/1550 K. KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 8. Aile Mahkemesi SAYISI : 2017/939 E., 2020/92 K. Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların evliliğin başından beri davalı eşin ailesi ile birlikte yaşadıklarını, davalı erkeğin annesinin tarafların yaşantısına sürekli müdahale ettiğini, oğlunu yönlendirdiğini, davalı erkeğin de ailesinin sözünden çıkmadığını, müvekkilinin isteklerine önem vermediğini, sabit bir işi ve çalışması olmadığını, eve ve eşine katkı yapmadığı gibi müvekkiline krediler çektirip uyarılara rağmen bunları ödemediğini, müvekkilinin bugüne kadar ailesinin yardımlarıyla geçindiğini, son olarak 2017 yılı temmuz ayında davalı erkek tarafından evden kovulan müvekkilinin, ailesinin yanına sığınmak zorunda kaldığını, davalı erkeğin yanında kalan ortak çocuğu da müvekkiline göstermediğini iddia ederek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesini, ortak çocuk için aylık 750,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 50.000,00 TL maddî, 25.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP