11. Ceza Dairesi 2022/194 E. , 2025/5790 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/47 E. 2021/766 K. SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı te
**11. Ceza Dairesi 2022/194 E. , 2025/5790 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/47 E. 2021/766 K. SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A.İlk Derece Mahkemesi Trabzon 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.10.2018 tarihli ve 2017/557 Esas, 2018/850 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155/2, 62, 50 ve 52. maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrilen 6.000,00 TL ve doğrudan hükmedilen 80,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. B.Bölge Adliye Mahkemesi Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 09.01.2019 tarihli ve 2018/898 Esas, 2019/73 Karar sayılı kararı ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusuna ilişkin olarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a ve 303/1. maddeleri uyarınca, hüküm fıkrasındaki sanığın mahkûmiyetine ilişkin bölüm çıkarılarak yerine 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine cümlesi eklenmek suretiyle, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. C.Bozma Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 09.01.2019 tarihli ve 2018/898 Esas, 2019/73 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 09.12.2020 tarihli ve 2020/2671 Esas, 2020/11803 Karar sayılı kararı ile özetle duruşma açılmaksızın beraat hükmü kurulamayacağı nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Ç.Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 10.03.2021 tarihli ve 2021/47 Esas, 2021/766 Karar sayılı kararı ile duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmünün 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca kaldırılmasına ve sanığın aynı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği sabit olduğundan cezalandırılması gerektiğine, delillerin takdirinde hata edildiğine, eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığın, katılanın işlettiği ... İletişim isimli iş yerine giderek ... İletişim isimli iş yerinde çalıştığını, telefon tamir işleriyle uğraştığını ve arızalı telefon varsa tamir edebileceğini söylemesi üzerine, katılanın 4 adet cep telefonunu tamir için sanığa teslim ettiği, sonra tamir etmek üzere teslim aldığı telefonları geri vermediği, böylece hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; her ne kadar Mahkemece, katılanın kendi dükkanında bulunan ve tamir edilmesi için kendisine bırakılan telefonları tamir etmesi için daha önce hiç tanımadığı sanığa verdiğine dair herhangi bir belge, tanık beyanı veya kamera kaydı bulunmadığı, katılanın verdiği telefonların olay sonrasında herhangi bir şekilde sanıkla ilişkilendirilmediği ve telefonların herhangi birinin sanıkta ele geçirilmediği, bu şekilde sanığın cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delil bulunmadığı, şüpheden yararlanması gerektiği gerekçe gösterilerek beraatine karar verilmiş ise de, sanık savunmasında, suçlamaları kabul etmeyip Trabzon iline hiç gitmediğini savunmasına karşın, kollukça düzenlenen 23.10.2015 tarih ve 10:30 saatini havi olay, CD izleme, araştırma ve teşhis tutanağında ... İletişim isimli iş yerinin güvenlik kamera görüntülerinde sanığın yer aldığının belirlendiği gibi katılanın görüntülerde yer alan kişinin telefonları teslim ettiği sanık olduğunu kesin olarak teşhis ettiği, aşamalarda alınan beyanlarında katılan, iş yerine giden sanığın ... İletişimde çalıştığını, telefon tamiri ile uğraştığını, tamir edilecek telefon var ise tamir edebileceğini söylemesi üzerine 4 adet telefonu teslim ettiğini ancak sanığın telefonları geri getirmediğini beyan ettiği, keza, ... İletişim isimli iş yerinin sahibi olan ve tanık sıfatıyla beyanı alınan Ş.U.nun, iş yerine giden sanığın teknisyen olduğunu ve iş aradığını söylediğini, deneme amaçlı kısa bir süre çalışmasına izin verdiğini, sonra kendisiyle çalışamayacağını söylediği, bunun üzerine sanığın iş yerinden ayrıldığını beyan ettiği incelenen dosya kapsamından anlaşılmakta olup, baştan itibaren dolandırıcılık kastıyla hareket eden sanığın sübut bulan eylemi nedeniyle, uzlaştırma işlemleri uygulanarak sonucuna göre basit dolandırıcılık suçundan cezalandırılması yerine, suçtan kurtulmaya yönelik savunmaya itibar edilip delillerin takdirinde hata edilerek beraat hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2025 tarihinde karar verildi.