4. Hukuk Dairesi 2015/2088 E. , 2015/4125 K. "" Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 02/08/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından h…
**4. Hukuk Dairesi 2015/2088 E. , 2015/4125 K.** **"İçtihat Metni"** Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 02/08/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2- Davalıların diğer temyiz itirazına gelince; Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıya dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir. Davacı, ...'nin 17/07/2010 tarihli nüshasında yayınlanan “...” başlıklı köşe yazısı ile 21/07/2010 tarihli nüshasında yayınlanan “...” başlıklı köşe yazısında yer alan ifadelerin, kişilik haklarına saldırı niteliği taşıdığını ileri sürerek, her bir köşe yazısı yönünden ayrı ayrı manevi tazminata hükmedilmesini talep etmiştir. Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır. Mahkemece, 17/07/2010 tarihli köşe yazısı yönünden; davacı yana atfen bildirilen hususların, insani anlamda ağır itham içerdiği, davalının değer yargılarını ifade ederken bu değer yargılarına dayanak olgusal temelleri netleştirmediği, haberde kamu yararı bulunmadığı belirtilerek, 21/07/2010 tarihli köşe yazısı yönünden ise; davacının Ergenekon zencisi olarak tarif edildiği, Ergenekon terör örgütünün medyatik aygıtı olduğu yönündeki ifadenin olgusal temellerinin netleştirilmediği, yargılamanın devam ettiği aşamada hüküm verir tarzda haber yapıldığı belirtilerek, her iki köşe yazısı yönünden de istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.