12. Ceza Dairesi 2022/2559 E. , 2023/628 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Taksirle yaralama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası ger
**12. Ceza Dairesi 2022/2559 E. , 2023/628 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Taksirle yaralama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2018 tarihli 2016/60 Esas 2018/292 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, hayvanı tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir. 2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 09.02.2021 tarihli 2018/2482 Esas 2021/397 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 6.000, 00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 28.04.2022 tarihli ve 2021/35390 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Kararın hukuka aykırı olduğuna, sanığın kusurlu olmadığına, olayın sahipsiz köpeklerden kaynaklandığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1.Katılan ...'in olay günü sevk ve idaresinde bulunan motosikleti ile ormanlık alandan döndüğü sırada karşı taraftan gelen aracının içerisindeyken 3 adet köpeği gezdiren sanık ... ile karşılaştıkları, köpeklerden küçük olanın motosikletin altına girerek bağırmaya başlaması üzerine büyük köpeklerden birinin motosikletin rüzgarlığına doğru atlaması üzerine katılan ...'in direksiyon hakimiyetini kaybederek düşmesi neticesinde katılan ...'in basit tıbbı müdahale ile giderilebilecek şekilde, motosikletin arka tarafında oturan katılan ...'ın ise kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda, Yapılan keşif, dinlenen tanık beyanları, alınan bilirkişi raporu ve nihayetinde alınan ATK İhtisas Kurulu raporu dikkate alındığında ve keşifte edinilen gözlemlere göre olayın gerçekleştiği yerin ormanın hemen kıyısında bulunduğu ve yolun mevcut koşulları gözetilmek suretiyle; ...'nın motosiklet ile müteyakkız seyretmesi, aracının hızını yol, trafik ve aracın teknik donanımına göre ayarlaması, direksiyon hakimiyetine özen göstermesi gerektiği halde bu hususlara riayet etmeyerek sebebiyet verdiği dava konusu kazada, dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışıyla eşdeğer kusurlu olduğu, olay yerindeki köpeklerin sürücü ...'nın seyir durumunu bozduğundan kazanın oluşumunda eşdeğerde etken oldukları, sanığın şahısların yaralanmasında kusurlu olmadığı yönünde kanaate varılmıştır. Her ne kadar sanığın şahısların yaralanmasında birebir ve aktif bir kusuru bulunmasa da beyanlarında belirttiği üzere bu köpekleri gezdirmek üzere orada bulunması ve köpeklerin hakimiyetini koruması gerekliliği, diğer bir deyişle hayvanı tehlike yaratabilecek şekilde bırakmaması gerekliliği baki olduğundan sanığın 5237 sayılı Kanun'un 177 inci maddesinde anılan suç bakımından sorumluluğun doğduğu ancak bu suçun tek başına yargılamaya konu olması halinde ön ödeme kapsamında bulunan suçlardan sayıldığı, buna binaen sanığa ön ödeme teklifinde bulunulduğu ve sanığın ön ödemeyi gerçekleştirip makbuzunu mahkemeye sunduğu anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun'un 75 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmiştir. 2.... İlçe Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 09.11.2015 tarihli kesin raporlarda, ...'nın vücudunda hafif derecede kemik kırığı oluşacak şekilde, ...'nın ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları belirtilmiştir. 3.... ve ... sanıktan şikayetçi olup davaya katılmalarına karar verilmiş, taraflar arasında uzlaşma sağlanamamıştır. 4.Kaza tespit tutanağında, olay günü 17:15'te aydınlatmasız, alacakaranlık havada ...'nın sevk ve idaresindeki motosiklet ile ormanlık alanda iki yönlü eğimli 5 metre genişliğindeki toprak yolda seyir halindeyken motosikletinin direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu şarampole devrilmesi neticesinde gerçekleşen olayda, araçların hızını aracın yük ve teknik özelliğine, görüş , yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamak kuralını ihlal ettiği kanaatine varıldığı belirtilmiştir. 5.Mahallinde keşif sonucu düzenlenen 16.03.2017 tarihli trafik bilirkişi raporunda, katılan ...'nın asli kusurlu olduğu, sanığa ait aracın ve köpeklerin kazaya karışmadığı bu nedenle sanığın kusursuz olduğu belirtilmiştir. 6.... Trafik İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 15.01.2018 tarihli raporda, motosiklete doğru hareketlenen köpeklerin katılan ...'nın seyir durumunu bozduğu ve kazanın oluşumunda eşdeğer kusurlu olduğu, katılan sürücü ... 'nın aracı ile müteyakkız hızda seyretmesi, aracının hızını yol, trafik ve aracının teknik donanımına göre ayarlaması, direksiyon hakimiyetine özen göstermesi gerektiği halde bu hususlara riayet etmemesi nedeniyle eş değer kusurlu olduğu belirlenmiştir. 7.Sanık 13.05.2016 tarihli savunmasında, oturduğu sitenin arkasının orman olduğunu, olay günü hem kozalak toplamak hem de köpeklerini gezdirmek için orman yoluna gittiğini, yanında kendine ait terrier cinsi köpek ile ablasına ait golden cinsi köpek olduğunu, aracını yolun kenarına park ettiğini, bir ara yanından motosikletle bir erkek bir bayan kişinin geçtiğini, bir müddet kozalak topladıktan sonra tekrar aracına bindiğini, köpeklerin dışarda kaldığını, siteye doğru giderken henüz yeni hareket etmişken golden cinsi köpeğin aşırı derecede havladığını farkettiğini, ne oluyor diye baktığını, bu sırada daha önce yanından geçen motosikletli kişilerin yolun aşağısına doğru düştüklerini gördüğünü, 112'yi aradığını, orman yolu çökük ve dar olduğundan ambulansın girebilmesi için arabasını uygun bir yere götürdüğünü, kazaya kendisinin ya da köpeklerinin sebep olmadığını, suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir. 26.02.2020 tarihli savunmasında, dağda köpekleri ile yürüyüş yaparken başıboş sokak köpeğinin de peşlerine takıldığını, yürürken bir motosikletin yanlarından geçtiğini, motosiklet tekrar geri döndüğünde köpeklerden birinin havlamaya başladığını dönüp bakınca motosikletin kaza yaptığını gördüğünü, olayın kendisiyle alakası olmadığını sokak köpeği yüzünden kaza yapmış olabileceklerini beyan etmiş, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını talep etmiştir. 8.Katılan ... beyanında, olay günü motosiklet ile ormanlık alana doğru seyir halindeyken yol kenarında bir kadının aracını park ettiğini ve oturduğunu yanında 3 tane köpeğin olduğunu , yanlarından geçerek gittiklerini, bir zaman sonra dönüş yoluna çıktıklarında aynı kadının arabasıyla karşıdan kendilerine doğru seyir halinde olduğunu, köpeklerin de aracın yanından doğru geldiğini, köpeklerden küçük olanın motorun altına doğru girdiğini, diğerinin rüzgarlığa atladığını ve bunun üzerine motosikletin dengesini kaybedip savrulduklarını belirtmiştir. 9.Katılan ... beyanında, olay günü motosiklet ile ormanlık alana doğru seyir halindeyken yol kenarında sanığın aracını park ettiğini ve oturduğunu yanında 3 tane köpeğin olduğunu, yanlarından geçerek gittiklerini, bir zaman sonra dönüş yoluna çıktıklarında sanığın arabasıyla karşıdan kendilerine doğru seyir halinde olduğunu, köpeklerin de yanında serbest olduğunu, köpeklerden küçük olanın motosikletin altına girdiğini, sesten irkilen sanığın aracının sol tarafıyla motosiklete çarptığını bunun üzerine dengesini kaybedip uçuruma yuvarlandıklarını beyan etmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Olay tarihinde saat 17:15 sıralarında katılan sürücü ... sevk ve idaresindeki motosiklet ile eşi ... ile birlikte 403. Sokak üzerinden ormanlık alan istikametine seyrederken, olay yerindeki köpeklerden küçük olanının motosikletin altına girmesi üzerine büyük köpeklerden birinin motosikletin rüzgarlığına doğru atlaması ve bunun üzerine katılan sürücünün aracın direksiyon hakimiyetini kaybetmesi neticesi sağ taraftan yoldan çıkması sonucu katılanların yaralanması ile sonuçlanan trafik kazası meydana gelmiştir. Dava konusu olaya neden olan köpeklerin sanığa ait olduğu tüm dava dosyasıyla sabittir. Olayın gelişen bu halinde sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanunun 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında taksirle birden çok kişinin yaralanmasına neden olma suçu yönünden değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmaktadır. Zira 12. CD.nın 1017/9601 E. 2019/7575 K. ilamında "Türk Ceza Kanununun 177. maddesinde tanımlanan suçun ve taksirle yaralama suçunun oluştuğu, hayvanı serbest bırakma suçunun tehlike suçu olduğu için sanığın sahibi olduğu köpeğin mağduru yaralamış olması nedeniyle zararın gerçekleştiği, zarar suçu olan taksirle yaralama suçundan sanığın cezalandırılmasına karar verildiği hallerde, ayrıca tehlike suçu olan Hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçundan cezalandırılma imkanı bulunmamakta" olduğu bildirilmiştir. Dava konusu olayda da, sanığa ait köpeklerin eylemleri sonucu katılanlar yaralandığından, sanığın taksirle birden çok kişinin yaralanmasına neden olma suçundan cezalandırılmasına karar vermek gerekmiştir. Dava konusu olayda sanığa ait köpeklerin eylemi ile katılan ...'in basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilecek şekilde, eşi ...'ın ise kemik kırığına neden olacak ve basit bir tıbbı müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralanmışladır. Adli Tıp Kurumuna ait kusur raporu ve tüm dosya kapsamıyla sabit olduğu üzere sanık olayda eşit kusurludur. Sanığın temel cezasının belirlenmesinde, TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle ve yine TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırları arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerektiği gözetilerek meydana gelen zararın ağırlığına nazaran sanığın temel cezası 1 yıl hapis cezası olarak belirlenmiştir. IV. GEREKÇE Yapılan inceleme neticesinde bölge adliye mahkemesinin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür. Olay ve olgular bölümünde belirtilen deliller ve incelenen dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 09.02.2021 tarihli 2018/2482 Esas, 2021/397 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.03.2023 tarihinde karar verildi.