2. Hukuk Dairesi 2014/2510 E. , 2014/20336 K. "" MAHKEMESİ :Gaziantep 2. Aile Mahkemesi TARİHİ :14.11.2013 NUMARASI :Esas no:2012/302 Karar no:2013/901 Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kusur belirlemesi, davacı-karşı davalı kadının tazminat ve ziynet eşyalarının iadesi taleplerinin reddi ile nafaka miktarları yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması i…
**2. Hukuk Dairesi 2014/2510 E. , 2014/20336 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Gaziantep 2. Aile Mahkemesi TARİHİ :14.11.2013 NUMARASI :Esas no:2012/302 Karar no:2013/901 Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kusur belirlemesi, davacı-karşı davalı kadının tazminat ve ziynet eşyalarının iadesi taleplerinin reddi ile nafaka miktarları yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 21.10.2014 günü temyiz eden davacı-karşı davalı E.. İ.. vekili Av. M.. K.. ve karşı taraf davalı-karşı davacı E.. İ.. vekili Av. M.. E.. G.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. 2-Ziynet eşyalarının iadesi talebi yönünden de dinlenen davacı-karşı davalı kadın tanıkları, E.. K.. ve G.. H.., kocanın babası olan M.. İ..’nin ziynet eşyalarının kendilerinde olduğunu beyan ettiğini belirtmişler, davalı-karşı davacı koca tanığı M.. İ.. ise tanıklara bu şekilde bir beyanda bulunmadığını belirtmiştir. Mahkemece tanık beyanlarındaki çelişkinin giderilmesi için tanıkların yüzleştirilmelerine karar verilmiş, 14.11.2013 tarihli oturumda yüzleştirme için hazır olmaları konusunda ihtaratlı davetiye çıkarılmış, bahse konu oturuma, M.. dışındaki tanıklar mazeret bildirmeksizin gelmemiştir. Bunun üzerine, mahkemece, tanıklar E.. K.. ve G.. H..’nun yüzleşmekten kaçındıklarına karar verilerek, dinlenen M.. İ..’nin beyanına itibar edilmiştir. Tanıkların mazeret bildirmeksizin gelmemeleri, dinlenmelerinden vazgeçilmesi için yeterli ve yasal bir sebep sayılamaz. Mazeret bildirmeksizin gelmeyen tanıklarla ilgili hangi işlemin yapılacağı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 245. maddesinde gösterilmiştir. O halde, tanıklar E.. K.. ve G.. H..’nun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 243,244,245. maddelerinde gösterilen usul çerçevesinde çağrılıp, tanık M.. ile ziynet konusunda yüzleştirilmeleri ve sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, bu yön nazara alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmitir.