1. Hukuk Dairesi 2016/18641 E. , 2017/1104 K. "İçtihat Metni" Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı vekili ve davalı vekili temyizleri sonucu, Dairenin 19.03.2014 gün, Karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine, verilen direnme kararına ilişkin dava dosyası 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın geçici 4/1. maddesi uyarınca temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmekle, dosyadaki k
**1. Hukuk Dairesi 2016/18641 E. , 2017/1104 K.** **"İçtihat Metni"** Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı vekili ve davalı vekili temyizleri sonucu, Dairenin 19.03.2014 gün, Karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine, verilen direnme kararına ilişkin dava dosyası 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın geçici 4/1. maddesi uyarınca temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmekle, dosyadaki kağıtlar okundu gereği görüşülüp, düşünüldü: -KARAR- Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir. Davacı, 35 ada 33 parsel saylı taşınmazın 1815 m2'lik bölümünü davalının okul olarak kullanmak suretiyle haksız yere işgal ettiğini, 01.06.2007–31.05.2012 tarihleri arası işleyen toplam 398.966,00TL ecrimisilin dönem sonundan itibaren kademeli faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir Davalı, taşınmazın kamu hizmeti amacıyla kullanıldığını, ecrimisil talep edilemeyeceğini, 5 yıllık zamanaşımı bulunduğunu, okul tahsis işlemleri için başvurulduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar Dairece; “...tarafların sıfatı ile 3533 sayılı kanunun 1. ve 4. maddeleri hükümleri dikkate alınarak uyuşmazlığın hakem sıfatı ile çözümlenmesi gerektiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, genel hükümlere göre incelenerek sonuca gidilmiş olması doğru değildir...” gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece, dava konusu taşınmazın tamamının ait olduğu kendi payı bulunmayıp mazbut ait taşınmaz olduğu, uyuşmazlığın 3533 sayılı yasaya göre çözümlenmesi Vakıflar yönünden mümkün olmadığı, davaya genel mahkeme sıfatıyla bakılması gerektiği gerekçesiyle önceki kararda direnilmesine karar verilmiş, direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bilindiği üzere; 3533 sayılı Yasasının 4.maddesi uyarınca; Katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan daire ve müesseselerden biriyle Genel Bütçeye dahil dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, o yerdeki yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir. ./.. Ne var ki somut olayda; dava konusu taşınmazda davacı ... Genel Müdürlüğünün değil onun idaresindeki mazbut vakfın mülkiyet hakkı bulunduğundan uyuşmazlığın 3533 sayılı Yasaya göre değil genel mahkemede çözülmesi gerektiği kuşkusuzdur. (Hukuk Genel Kurulu'nun 23.08.2008 tarih 2008/3-10 Esas 2008/32 Karar sayılı kararı ) Bu durumda mahkemenin direnme kararının doğru olduğu anlaşıldığından, Dairenin 19.03.2014 gün, 2013/18960 Esas, 2014/5998 Karar sayılı BOZMA KARARININ KALDIRILMASINA, Davalı vekilinin esasa ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle, direnme kararında belirtilen gerekçelerle hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına 08.03.2017 oybirliği ile karar verildi.