1. Ceza Dairesi 2022/10892 E. , 2023/318 K. "" MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Mahkûmiyet Mağdurlar vekillerinin temyiz isteği yönünden; 02.10.2015 tarihli celsede sunulan dilekçede mağdurlar ... ve Mehmet'in sanıktan şikâyetçi olmadıklarını belirttikleri, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatlarının bulunmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun’un 260 ıncı madde…
**1. Ceza Dairesi 2022/10892 E. , 2023/318 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Mahkûmiyet Mağdurlar vekillerinin temyiz isteği yönünden; 02.10.2015 tarihli celsede sunulan dilekçede mağdurlar ... ve Mehmet'in sanıktan şikâyetçi olmadıklarını belirttikleri, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatlarının bulunmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği mağdurlar vekillerinin sanık hakkındaki hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunmadığı belirlenmiştir. Sanık müdafiinin temyizi yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.10.2015 tarihli ve 2014/186 Esas, 2015/314 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; a) Mağdur ...'ye karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) Mağdur ...'e karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir. 2.Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.10.2015 tarihli ve 2014/186 Esas, 2015/314 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısı (aleyhe) tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 30.03.2021 tarihli ve 2020/1137 Esas, 2021/5602 Karar sayılı ilâmıyla;