Başvuru, haksız fiilden kaynaklanan tazminat davasında usul ve kanuna aykırı karar verilmesi nedeniyle adil yargılanma hakkının; karara karşı temyiz yolunun kapalı olması nedeniyle mahkemeye erişim hakkının; yargılamanın uzun sürmesi nedeniyle de makul sürede yargılanma hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.
Başvuru, haksız fiilden kaynaklanan tazminat davasında usul ve kanuna aykırı karar verilmesi nedeniyle adil yargılanma hakkının; karara karşı temyiz yolunun kapalı olması nedeniyle mahkemeye erişim hakkının; yargılamanın uzun sürmesi nedeniyle de makul sürede yargılanma hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir. Başvuru 24/7/2014 tarihinde yapılmıştır.Başvuru, başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan ön incelemesinden sonra Komisyona sunulmuştur. Komisyonca başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına karar verilmiştir. Bölüm Başkanı tarafından başvurunun kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin birlikte yapılmasına karar verilmiştir.Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına gönderilmiştir. Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle ilgili olaylar özetle şöyledir: Başvurucu Şirket, Düzce ili Beyköy Belediyesi ile imzaladığı 8/8/2006 tarihli sözleşme ile beldenin kanalizasyon inşaatı işini üstlenmiş; kazı çalışmaları sırasında Türk Telekom A.Ş.ye ait kablolara zarar verildiği iddia edilerek Beyköy Belediyesi ile başvurucu Şirket hakkında 29/1/2007 tarihinde haksız fiilden kaynaklanan tazminat davası açılmıştır. Düzce Sulh Hukuk Mahkemesi 31/3/2011 tarihli kararı ile davayı Beyköy Belediyesi açısından husumet yokluğu nedeniyle reddetmiş, başvurucu Şirket açısından kabul etmiştir. Tarafların temyizi üzerine Yargıtay Hukuk Dairesinin 6/11/2012 tarihli kararında; tazminat miktarının yanlış hesaplandığı, olayda Belediyenin de sorumluluğunun bulunduğu belirtilerek hüküm bozulmuştur. Bozma üzerine Mahkemece yapılan yargılama sonunda verilen 17/12/2013 tarihli kesin kararla 697,77 TL üzerinden dava kısmen kabul edilmiştir. Davacı Türk Telekom A.Ş.nin temyizi, Mahkemenin 31/1/2014 tarihli ek kararıyla davada hükmedilen miktarın 2013 yılına ait temyiz kesinlik sınırı olan 822 TL'nin altında kaldığı gerekçesiyle reddedilmiş, ek kararın davacı tarafından temyizi üzerine Yargıtay Hukuk Dairesi 8/5/2014 tarihli kararında davanın reddedilen miktarının temyiz kesinlik sınırının üstünde olduğunu belirterek ek kararı ortadan kaldırmış ve hükmü onamıştır. Onama kararı 7/7/2014 tarihinde başvurucuya tebliğ edilmiş, 24/7/2014 tarihinde bireysel başvuruda bulunulmuştur.