20. Hukuk Dairesi 2017/2316 E. , 2018/5875 K. ....... Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A R Dava dilekçesinde, davalının maliki bulunduğu aynı binadaki ve üst kattaki bağımsız bölümden müvekkillerine ait taşınmaza pis su akıntısı olduğunu ve davacılara ait taşın…
**20. Hukuk Dairesi 2017/2316 E. , 2018/5875 K.** **"İçtihat Metni"** ....... Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A R Dava dilekçesinde, davalının maliki bulunduğu aynı binadaki ve üst kattaki bağımsız bölümden müvekkillerine ait taşınmaza pis su akıntısı olduğunu ve davacılara ait taşınmazda hasar meydana geldiğini,.......Mahkemesinin 2015/33 D.İş sayılı dosyası üzerinden tespit yaptırıldığını, davalıya sorunun giderilmesi için defalarca müracaat edildiğini, ancak davalının taşınmazı açmaması nedeniyle bir sonuç alınamadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacılara ait taşınmazda meydana gelen 2.350,00.-TL tutarındaki maddi zararın davalıdan dava tarihi itibariyle yasal faizi ile birlikte tahsiline, ........ 2015/33 D.İş sayılı dosyasından yapılan tespit yargılama giderinin davalıdan tahsiline karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü ile, 2.350,00.-TL hasar bedeli ile 758,00.-TL mahkeme tespit gideri olmak üzere 3.108,00.-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava maddi tazminat istemine ilişkindir. Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davacıların bağımsız bölümünde meydana gelen zararın bir kısmının binanın ortak alanı olan dış cephe izalasyonunun eskimesinden kaynaklandığı anlaşılmaktadır. Kat Mülkiyeti Kanununun 4. maddesi gereğince ortaklaşa kullanıma tahsis edilen şeyler, ortak yer niteliğindedir. Aynı Kanunun 18. maddesi gereğince de bütün bağımsız bölüm malikleri ortak yerleri kullanırken doğruluk kaidelerine uymak, birbirlerini rahatsız etmemek, birbirlerinin haklarını çiğnememek ve yönetim planına uymakla karşılıklı yükümlüdürler. 20. madde gereğince de anagayrimenkulün bütün ortak yerlerinin bakım, koruma ve onarım giderleri ve ortak tesisten işletme giderlerine kendi arsa payları oranında katılmakla yükümlüdürler. Kat Mülkiyeti Kanunu gereğince ortak tesislerden kaynaklanan zararlardan, zarar görenin kusurunun bulunmaması halinde bütün bağımsız bölüm malikleri sorumludur. Bu durumda mahkemece zararın hangilerinin ortak alandan hangilerinin ise davalının maliki bulunduğu bağımsız bölümden kaynaklandığının hiçbir tereddüte yol açmayacak şekilde tespit edilmesi ve sorumluluk miktarlarının buna göre belirlenmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 24/09/2018 günü oybirliği ile karar verildi.