1. Ceza Dairesi 2025/483 E. , 2025/4182 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/575 değişik iş İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddine KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Kasten yaralama ve muhtelif suçlardan Kırıkkale İnfaz Hakimliğinin 26.11.2021 tarihli ve 2021/4111 Esas, 2021/4126 Karar sayılı kararı ile 1 yıl 21 ay 22 gün hapis cezasına
**1. Ceza Dairesi 2025/483 E. , 2025/4182 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/575 değişik iş İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddine KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Kasten yaralama ve muhtelif suçlardan Kırıkkale İnfaz Hakimliğinin 26.11.2021 tarihli ve 2021/4111 Esas, 2021/4126 Karar sayılı kararı ile 1 yıl 21 ay 22 gün hapis cezasına hükümlü ...'ın, bu cezasının Keskin Açık Ceza İnfaz Kurumunda infazı sırasında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un Geçici 9/5. maddesi gereğince 24.02.2023 tarihinde Covid-19 iznine ayrılmasını takiben, adı geçen hükümlünün anılan Kanun'un geçici 10/1. maddesi gereğince Covid-19 hastalık izninin bitim tarihi olan 31.07.2023 tarihinden itibaren 15 gün içinde kuruma dönüş yapmadığından bahisle bakiye cezasının infazına kapalı ceza infaz kurumunda devam edilmesine ilişkin anılan Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 18.08.2023 tarihli ve 2023/3034 sayılı kararını müteakip, kapalı ceza infaz kurumuna iade kararının onaylanmasına dair Kırıkkale İnfaz Hakimliğinin 28.08.2023 tarihli ve 2023/6607 Esas, 2023/6650 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin merci Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin bila tarihli ve 2024/575 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak; Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, bila tarihli ve 94660652-105-71-18135-2024 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.02.2025 tarihli ve 2025/10035 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü; I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.02.2025 tarihli ve 2025/10035 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, 5275 sayılı Kanun'un geçici 9/5. maddesi gereğince Covid-19 izninde olan hükümlünün, anılan Kanun'un geçici 10/1. maddesi uyarınca 15.08.2023 tarihinde infaz işlemlerinin devam ettiği kuruma müracaat etmediğinden bahisle kapalı ceza infaz kurumuna iade edilmesine karar verilmiş ise de, İlgili mevzuat incelendiğinde, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un Geçici 10. (Ek: 14/7/2023-7456/15 md.) maddesinde bulunan, ''..(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır. (2) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir. (3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur..'' ve anılan Kanun'un Geçici 9/5. (Ek:14/4/2020-7242/53 md.) maddesinde bulunan ''..Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır..'' şeklindeki düzenleme ile Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğünün resmi internet sitesinde bulunan 17.07.2023 tarihli Açık ceza infaz kurumuna dönecek hükümlülere ilişkin, ''..Yukarıda belirtilen sorgulama ekranında ve tarafınıza gönderilen SMS metninde “Sayın: İsim-Soyisim İnfaz işlemlerinizin yürütüldüğü ….. ceza infaz kurumuna 01.08.2023 - 15.08.2023 tarihleri arasında dönmeniz gerekmektedir.” ibaresi bulunanlar, 01.08.2023 - 15.08.2023 tarihleri arasında belirtilen kuruma dönmek zorundadır. Hükümlüler, infaz durumlarına ilişkin sorgulama ekranlarına aşağıdaki web uzantılı linkler aracılığıyla 20.07.2023 tarihinden itibaren ulaşabileceklerdir...'' şeklindeki duyuru bir bütün halinde değerlendirildiğinde, 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9/5. maddesi gereğince, Covid-19 izninde bulunan, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, anılan Kanun'un 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve anılan Kanun'un 106. madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlülerin anılan Kanun'un Geçici 10/1. maddesinde bulunan düzenleme uyarınca 01.08.2023-15.08.2023 tarihleri arasında infaz işlemlerinin yürütüldüğü ceza infaz kurumuna dönmek zorunda olduğu, Adı geçen hükümlünün muhtelif suçlardan 1 yıl 21 ay 22 gün hapis cezasının infazı kapsamında hakkında Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 08.03.2023 ve 2021/10-6517 sayılı müddetnameye göre hak ederek tahliye tarihinin 06.02.2025, koşullu salıverilme tarihinin ise 24.02.2023 olarak belirlendiği, Keskin Açık Ceza İnfaz Kurumunda infazı devam ederken 24.02.2023 tarihinde Covid-19 hastalık iznine çıkarıldığı, Anılan Ceza İnfaz Kurumu tarafından tanzim edilen izin belgesinde hükümlünün 31.03.2023 tarihinde saat 16.30 da izinden dönmesi ve izin bitiş tarihinden sonra izin süresinin tekrar uzatılması halinde televizyon, radyo, yerel basın, medya aracılığıyla yapılacak duyuruların takip edilmesi gerektiğinin belirtildiği, 15.07.2023 tarihinde yayınlanan geçici 10/3. maddesinde yer alan düzenlemeye istinaden Ceza Ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğü internet sayfasında duyuru yayınlandığı ve yayınlanan duyuru ile hükümlülerin UYAP sisteminde kayıtlı GSM numaralarına cezalarının infaz durumu ile ilgili SMS gönderileceğinin belirtilmesine rağmen hükümlüye yasal düzenleme ile ilgili olarak herhangi bir bildirim ve tebliğ yapılıp yapılmadığına ilişkin bir belgenin yahut tutanağın dosya içerisinde mevcut olmadığı anlaşılmakla, bu haliyle kendisine usulüne uygun bir bildirim yapılmayan hükümlünün izin bitimini müteakip infaz işlemlerinin devam ettiği Keskin Açık Ceza İnfaz Kurumuna başvurmadığından bahisle hakkında kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verilemeyeceği, dolayısıyla da itirazın bu husus bakımından kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları; (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir. (2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar. 2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası; (5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır. 3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci fıkrası; (1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır. Şeklinde düzenlenmiştir. 4. Hükümlünün 1 yıl 21 ay 22 gün hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Savcılığınca düzenlenen 08.03.2023 tarihli ve 2021/10-6517 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün 24.02.2023 tarihinde cezasını infaz etmek üzere ceza infaz kurumuna alındığı, 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 uncu maddesi gereğince Covid-19 iznine çıkartıldığı, şartla tahliye tarihi 18.12.2023 olan hükümlünün bihakkın tahliye tarihinin 06.02.2025 olarak belirlendiği görülmektedir. 5. 5275 sayılı Kanun'un geçici 9. maddesinin 5. fıkrası uyarınca Covid 19 iznine çıkartılan hükümlünün, aynı kanunun geçici 10. maddesinin 1. fıkrası uyarınca izin bitimini takip eden 15 gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kuruma dönmek zorunda olduğu anlaşılmaktadır. 6. Hükümlünün, izin bitim tarihi olan 31.07.2023 tarihinden itibaren 15 gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği Açık Ceza İnfaz Kurumuna dönmediği gerekçesiyle hakkında firar eyleminden dolayı disiplin soruşturması başlatıldığı ve Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 18.08.2023 tarihli ve 2023/3034 sayılı kararı ile cezasının kalan kısmının kapalı ceza infaz kurumunda infazına karar verildiği, verilen kararın İnfaz hakimliğinin onayına sunulduğu ve İnfaz hakimliğinin 28.08.2023 tarihli ve 2023/6607 Esas ve 2023/6650 Karar sayılı kararı ile hükümlünün Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna iadesine dair İdare ve Gözlem Kurulunca verilen kararın onaylanmasına karar verildiği, hükümlü vekilinin 26.03.2024 tarihli dilekçesi ile bu karara itiraz ettiği ve itiraz merciince itirazın esastan incelenerek reddine karar verildiği ancak dosya içerisinde bulunan belgelere göre hükümlünün 28.02.2024 tarihinde Sincan 1 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğu anlaşılmakla, hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna iadesine dair İnfaz hakimliğince verilen karara karşı yasal süresi içerisinde itiraz edip etmediğinin belirlenebilmesi için İnfaz hakimliğinin 28.08.2023 tarihli ve 2023/6607 Esas ve 2023/6650 Karar sayılı kararının hükümlüye tebliğ edilip edilmediği, edildi ise hangi tarihte tebliğ edildiği, tebliğ ve tebellüğe ilişkin belgelerin denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine alınmasından sonra yeni oluşan duruma göre verilen ve kesinleşen kararlarla ilgili başka hukuka aykırılıkların ortaya çıkması durumunda bu hukuka aykırılıklarda değerlendirilerek kanun yararına bozma istemi konusunda karar verilmek üzere dosyanın Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar vermek gerekmiştir. III. KARAR Dava dosyasının, gerekçe bölümünde açıklanan eksikliklerin giderilmesini temin amacıyla Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.