2. Hukuk Dairesi 2013/24303 E. , 2014/8398 K. MAHKEMESİ :Bakırköy 1. Aile Mahkemesi TARİHİ :05.07.2013 NUMARASI :Esas no:2011/1078 Karar no:2013/595 Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden; davalı (kadın) tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadak…
**2. Hukuk Dairesi 2013/24303 E. , 2014/8398 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Bakırköy 1. Aile Mahkemesi TARİHİ :05.07.2013 NUMARASI :Esas no:2011/1078 Karar no:2013/595 Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden; davalı (kadın) tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. 2-Mahkemece velayeti anneye verilen 01.01.1997 doğumlu müşterek çocuk Hüseyin'in çalıştığı, 01.01.1999 doğumlu Hatice'nin ise çalışacak durumda olması gerekçesiyle bu çocuklar lehine iştirak nafakasına hükmedilmemiştir. Dosya kapsamından küçük Hüseyin'in düzenli ve sabit bir gelirinin olup olmadığı belli olmadığı gibi, 1999 doğumlu Hatice'nin de çalışmaya zorlanmasının mümkün olmamasına göre bu iki çocuk yönünden de iştirak nafakasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir. 3-Davacı, dava dilekçesinde yargılama gideri ve vekalet ücretinin kendi üzerinde bırakılmasını talep ettiğine göre davalının yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması da doğru olmamıştır. 4-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK md.174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır. SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2, 3 ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.04.2014 (Çrş.)