17. Ceza Dairesi 2018/2519 E. , 2018/8491 K. "İçtihat Metni" Hırsızlık suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b (iki kez), 168/1, 35/2 ve 62 (iki kez). maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 5 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06/03/2014 tarih, 2013/273 Esas ve 2014/123 sayılı kararını müteakip, sanığın deneme süresi içeris
**17. Ceza Dairesi 2018/2519 E. , 2018/8491 K.** **"İçtihat Metni"** Hırsızlık suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b (iki kez), 168/1, 35/2 ve 62 (iki kez). maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 5 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06/03/2014 tarih, 2013/273 Esas ve 2014/123 sayılı kararını müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanarak, anılan Kanun’un 142/1-b (iki kez), 168/1, 35/2 ve 62 (iki kez). maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 5 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 22/02/2018 tarih, 2017/786 Esas ve 2018/136 sayılı kararını kapsayan dosya Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16/05/2018 tarih ve 2018/41315 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilmekle incelendi. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın istem yazısında; “Dosya kapsamına göre; sanığın 25/05/2013 tarihinde BİM isimli marketten toplam değeri 25,00 TL olan kaşar peynirini ödemeden ayrıldığı ve 30/05/2013 günü de aynı yere gelip toplam değeri 29,70 TL olan 4 adet Namet marka salam, köfte ve simbad marka çerezin parasını ödemeden marketten ayrıldıktan sonra market çalışanları tarafından yakalandığı olayda, 1-5237 sayılı Kanun'un 145. maddesindeki “Malın değerinin azlığı” kavramının, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar, değer olarak da az olan şeyi alma durumunda uygulanacağı, somut olayda uygulama koşulları oluştuğu halde anılan Kanun'un 145. maddesiyle cezadan indirim yapılması veya ceza verilmekten vazgeçilmesi hususlarının tartışılmamış olmasında, 2-Sanığın BİM isimli marketten değişik zaman dilimlerinde çalmak şeklindeki eylemlerinin aynı mahiyette bulunduğu ve suç tarihlerinin çok yakın olduğu, bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında farklı tarihlerde işlendiği anlaşıldığından, mahkemesince 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı yönünde bir değerlendirme yapılmadan karar verilmiş olunmasında, İsabet görülmemiştir. Denilmektedir. Hukuksal değerlendirme: 1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nın 145. maddesinin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır. 2-Sanığın BİM isimli marketten beş gün arayla işlediği hırsızlık suçuna ilişkin eylemlerinin aynı mahiyette bulunduğu ve suç tarihlerinin çok yakın olduğu, bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında farklı tarihlerde işlendiği anlaşıldığından, mahkemesince 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmalıdır. İnceleme konusu somut olayda; a-BİM isimli marketten toplam değeri 25,00 TL olan kaşar peyniri ile 29,70 TL olan 4 adet Namet marka salam, köfte ve simbad marka çerezini çalan sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin miktar olarak az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, b-Sanığın beş gün arayla aynı adresteki BİM isimli markette işlediği hırsızlık suçuna ilişkin eylemlerinin aynı mahiyette bulunduğu ve suç tarihlerinin çok yakın olduğu, bu eylemlerin farklı tarihlerde ancak bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından, mahkemesince 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması yasaya aykırıdır. SONUÇ VE KARAR: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yukarıda belirtilen nedenlerle yerinde görüldüğünden, Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06/03/2014 tarih, 2013/273 Esas ve 2014/123 sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca Kanun Yararına BOZULMASINA, aynı Yasa'nın 309/4-b maddesi uyarınca bozma sebeplerine ilişkin müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahal mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 06/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.