21. Hukuk Dairesi 2014/19996 E. , 2014/20039 K. "" MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi TARİHİ : 18/07/2014 NUMARASI : 2014/352-2014/711 Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rap…
**21. Hukuk Dairesi 2014/19996 E. , 2014/20039 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi TARİHİ : 18/07/2014 NUMARASI : 2014/352-2014/711 Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. K A R A R Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak 22/04/2008 ve 21/07/2011 tarihlerinde tespit edilen fark % 18,80 ve fark %15 oranındaki sürekli iş göremezlikleri nedeniyle, davacı sigortalının maddi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, aynı olay nedeniyle açılan ve Dairemizce onanarak kesinleşen manevi tazminat davalarında tarafların, meslek hastalığının kaçınılmazlık nedeni ile ortaya çıktığını kabul ettiklerinden bahisle, ayrıca kusur raporu aldırmaksızın, olayda %100 kaçınılmazlığın bulunduğu kabul edilerek, hesap raporu tanzim ettirildiği; buna göre meslek hastalığının tespit tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte fark %18,80 oranındaki iş göremezlik için 10.803,80 TL, fark %15 oranındaki sürekli iş göremezlik için 6.238,46 TL maddi tazminata hükmedildiği anlaşılmıştır. İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa, mahkemece; hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gitmeden, öncesinde aynı olay nedeniyle açılan ve Dairemizce onanarak kesinleşen manevi tazminat davasında; tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği açık-seçiktir. Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, çıkacak sonuca göre TBK.nun 55. maddesi gözetilerek hesap yaptırılarak, yeniden bir karar vermekten ibarettir. Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan ve özellikle kusur bilirkişi raporu alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.