(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi 2005/7757 E. , 2007/1916 K. "" Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekilince temyiz edilmiş, davalı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı avukatı gelmedi. Davalı vekili avukat .... Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırak…
**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi 2005/7757 E. , 2007/1916 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekilince temyiz edilmiş, davalı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı avukatı gelmedi. Davalı vekili avukat .... Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı.Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü K A R A R 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2-Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan gizli ayıp alacağının tahsili istemine ilişkindir. BK’nın 362/III.maddesi uyarınca; yapılan şeydeki kusur, sonradan meydana çıkarsa iş sahibi vâkıf olur olmaz keyfiyeti müteahhide haber vermeye mecburdur. Aksi takdirde, iş sahibi kabul etmiş sayılır. Somut olayda, yüklenicinin yaptığı boya işinde, gizli ayıpların varlığı, davacı tarafından yapılan 17.01.2000 tarihli ayıp ihbarı ile bildirilmiş ve giderilmesi için 30 günlük süre tanınmıştır. Yüklenici bu ihbarın gereğini yerine getirmediğinden, davacının 30 günlük sürenin bitmesini takip eden mâkul sürede gizli ayıp zararını talep etmesi gerekirken, uzunca bir süre bekleyip 16.05.2003 tarihinde dava açması ve mahkemenin de 2000 yılı ilk yarı serbest piyasa fiyatları yerine, davanın açıldığı 2003 yılı fiyatlarını esas alması doğru görülmemiştir. Öte yandan, mahkemece 10.000,00 YTL’ye hükmolunduğuna göre, bu miktar üzerinden de %054 oranında ilâm harcına hükmetmesi gerekirken, başka bir anlatımla 540,00 YTL’den peşin alınan 135,00 YTL’nin mahsubu ile bakiye 405,00 YTL’ye hükmetmesi gerekirken, karar yerinde yazılı miktarın tahsili de isabetli bulunmamıştır. Ayrıca, davada hükmedilecek alacağa reeskont faizi uygulanması istenmiştir. 3095 sayılı Kanun’un 4489 sayılı Kanun ile değişik 2/III.maddesinde ticarî işlerde temerrüt faizi, TCMB’nın kısa vadeli krediler için öngördüğü reeskont faiz oranına göre istenebilir. Dava konusu iş TTK’nın 12/III.maddesince ticarî iş sayıldığından, davacının reeskont faizi istemi kabul edilmelidir. Bu nedenle, dava tarihinden itibaren Merkez Bankası reeskont faiz oranlarına göre hüküm kurulması yerine talep aşılarak 01.05.2005 tarihine kadar avans faiz oranına, bu tarihten sonra da yasal faize hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olmuştur.