2. Ceza Dairesi 2021/7824 E. , 2023/542 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan CMUK'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan CMK'nın 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, CMUK'un 3
**2. Ceza Dairesi 2021/7824 E. , 2023/542 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan CMUK'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan CMK'nın 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, CMUK'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 19.10.2015 tarihli ve 2015/18988 Esas numaralı iddianamesi ile sanığın, gündüz vakti mağdura ait iş yerine rızaya aykırı olarak girdikten sonra birkısım malzemeleri çalmak suretiyle hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarını işlediğinden bahisle TCK'nın 142/1-b, 116/2 ve 53/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2015/613 Esas, 2016/408 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, TCK'nın 142/1-b, 116/2 ve 53. maddeleri uyarınca sırasıyla 4 yıl ve 10 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık temyiz dilekçesinde; hakkında verilen hükmü temyiz ettiğini bildirmiştir. III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk derece mahkemesince; kısmen ikrar niteliğindeki sanık beyanı, parmak izi incelemesi ile kolluk tutanakları dikkate alınarak, sanığın olay günü gündüz vakti olarak kabul edilen zaman diliminde mağdura ait işyerine girip toplam 3.000,00 TL değerinde malzemeyi çaldığı kabulüyle sanık hakkında atılı suçlardan mahkûmiyet kararı verildiği tespit edilmiştir. 2. Mağdur; 20.10.2013 günü saat 16.00 sıralarında ayrıldığı işyerinden hırsızlık yapıldığını 21.10.2013 günü saat 11.00 sıralarında fark ettiğini ve bilgisayar, bilgisayar monitörü gibi malzemelerinin çalınması nedeniyle toplam 3.000,00 TL zararının olduğunu beyan etmiş sanık kovuşturma aşamasında alınan savunmasında atılı suçları kabul etmiştir. 3. 07.03.2015 tarihli uzmanlık raporu ile; işyeri içerisindeki içinde muhtelif kartların bulunduğu karton kutu üzerinden elde edilen parmak izinin sanığın sağ el baş parmak izi ile aynı olduğu tespit edilmiştir. IV. GEREKÇE TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2015/613 Esas, 2016/408 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.